Teologia

Ksiądz Jan Kaczkowski wiedział, jak trudno odnaleźć sens i nadzieję w cierpieniu, a jednak głęboko wierzył, że należy ich szukać zawsze i za wszelką cenę. Zachęcał do odwagi, uczciwości wobec siebie i zaufania Bogu, pokazując, że z najciemniejszych historii można wyjść mądrzejszym i bardziej ludzkim. To poruszająca opowieść o nadziei, która nie jest naiwna, lecz konieczna.

Pamięci ks. Jana Kaczkowskiego w 10 rocznicę śmierci

Czy Ostatnia Wieczerza była pierwszą mszą w historii? Jak sprawowano Eucharystię w czasach późnego średniowiecza i w przededniu reformacji? W jakich okolicznościach powstał mszał? Jaki wpływ na kształt liturgii mieli ostatni papieże?

Rzymska msza święta ma wielowiekową tradycję. O ile sakramentalny charakter liturgii eucharystycznej pozostaje niezmienny, niezależnie od rytu, o tyle konkretna rytualna forma każdej tradycji liturgicznej jest owocem długiego procesu historycznego. Michael Uwe Lang pomaga uchwycić w dziejach mszy rzymskiej złożoną relację między stabilnością a zmianą. Przybliża historię obrzędu mszalnego – od jego początków aż po współczesność; wskazuje jej punkty węzłowe, opisuje trudne do przewidzenia perypetie, omawia aktualny stan wiedzy i rozwiewa pewne mity dotyczące kondycji liturgii w Kościele w niektórych epokach. Na tle tak zarysowanej historii mszy podejmuje również kwestię posoborowej reformy, oferując jej wyważoną ocenę, a także kreśli pewne prognozy na przyszłość.

Głębsze poznanie i zrozumienie bogatej oraz złożonej historii mszy pomaga bardziej świadomie i owocnie uczestniczyć w liturgii. Jest ona bowiem – jak uczy Katechizm Kościoła Katolickiego – naszym uczestnictwem w modlitwie Chrystusa skierowanej do Ojca w Duchu Świętym. W niej cała modlitwa chrześcijańska ma swoje źródło i swój kres.

Kryzys w sferze seksualności

Rozbite rodziny, aborcja, AIDS, pornografia internetowa, skandale związane z wykorzystywaniem seksualnym, homoseksualne małżeństwa Kościół i świat znajdują się w głębokim kryzysie seksualnym. Czy istnieje jakieś wyjście? Tak mamy niezmiennie aktualną teologię ciała św. Jana Pawła II, do której zawsze warto wracać. Nurt teologii katolickiej związany z ciałem i seksualnością człowieka, który w formie katechez opracował papież, intryguje kolejne pokolenia chrześcijan, którzy chcą budować swoje życie, sięgając do korzeni wiary.

Odpowiedzi na wiele pytań

Książka zawiera odpowiedzi na wiele nurtujących pytań, m.in.:

Dlaczego zostaliśmy stworzeni jako kobiety i mężczyźni?

Jaki był pierwotny plan Boga wobec ciała człowieka?

Co to znaczy, że małżeństwo jest darem nieba?

Czy teologia może zaglądać do sypialni?

Jak moralność seksualna wyzwala do miłości?

Światowy bestseller

Christopher West przełożył myśli św. Jana Pawła II na przystępny i zrozumiały język. Tłumaczy i osadza teologię ciała w kontekstach życia współczesnego człowieka. Dlatego już od pierwszego wydania książka została międzynarodowym bestsellerem.

Podziękowanie dla Centrum Myśli Jana Pawła II

Pierwsze wydanie książki Teologia ciała dla początkujących zostało opublikowane przez Centrum Myśli Jana Pawła II. Edycja Świętego Pawła składa podziękowanie za życzliwą współpracę przy opracowaniu i przygotowaniu do druku najnowszego wydania tej książki.

Pierwsza tematyczna antologia papieża Leona XIV z jego osobistym wprowadzeniem. Według klucza 10 słów, po raz pierwszy w sposób uporządkowany przedstawia duchową i teologiczną myśl nowego papieża, czerpiąc z jego nauczania. Te słowa-klucze stanowią swoisty kod, według którego papież odczytuje i ukazuje nam istotę wiary chrześcijańskiej: Chrystus, serce, Kościół, misja, komunia, pokój, ubodzy, kruchość, sprawiedliwość, nadzieja. To unikalny tekst, dzięki któremu nie tylko bliżej poznajemy duchowy rdzeń nauki Leona XIV, ale również sami jesteśmy prowadzeni w centrum chrześcijańskiej wiary stojącej wobec wyzwań współczesnego świata.

Dziesięć słów. Dziesięć słów to niewiele, ale mogą one stanowić początek dyskusji na temat bogactwa życia chrześcijańskiego. Na początek chciałbym wybrać trzy z tych dziesięciu słów, aby rozpocząć swoisty dialog z tymi, którzy będą czytać te strony: Chrystus, komunia, pokój Na pierwszy rzut oka mogą się one wydawać terminami niepowiązanymi, nie mającymi ze sobą związku. Ale tak nie jest. Można je połączyć w relację, którą chciałbym tutaj pogłębić wraz z wami, drodzy czytelnicy, abyśmy mogli wspólnie dostrzec jej nowość i znaczenie

Księgi biblijne są skarbnicą wiedzy o tekstyliach. Pozwalają wnioskować o ośrodkach i technikach produkcji tkanin, barwnikach, sposobie noszenia strojów, a także o związkach materiałów z Prawem czy z sanktuarium. Świadczą też o nośności komunikacyjnej i symbolicznej starożytnej odzieży. Pretekstem do przedstawienia tej wiedzy stały się szaty wyjątkowe, bo przypisywane przez ewangelistów Jezusowi. Choć w porównaniu z bogactwem biblijnej terminologii tekstylnej jest ich niewiele, pozwalają jednak ukazać potencjał i bogactwo zagadnienia. Celem jest nie tyle rekonstrukcja szat Mesjasza, ile posłużenie się nimi dla przybliżenia zwyczajów tekstylnych Żydów zamieszkujących w czasach grecko-rzymskich tereny Judei i Galilei oraz dowiedzenie nośności semantycznej, symbolicznej i teologicznej przeplatających się wątków i osnów. Bogactwo wiedzy i treści ukrytej w tekstyliach jest wielkie. Książeczka podzielona jest na cztery rozdziały, pokrywające się, choć niedoskonale, z konstrukcją starożytnego stroju żydowskiego, z jego elementami dystynktywnymi, przy jednoczesnej wierności chronologii wydarzeń z życia Jezusa „pisanych tekstyliami”.

Autor publikacji był jednym z najbliższych współpracowników papieży na przestrzeni kilkudziesięciu lat. Pracę w Kurii Rzymskiej rozpoczął w 1958 roku. W swoich wspomnieniach opisuje liczne zdarzenia, których był uczestnikiem, m.in. przebieg II Soboru Watykańskiego, troskę o katolików w Chinach, "pertraktacje" Stolicy Świętej z lefebrystami, fenomen Medziugoria, sprawę Vatileaks.

Na kartach książki sytuacje bardzo poważne przeplatają się z anegdotycznymi. Pozwalają one czytelnikowi zrozumieć jak funkcjonuje Stolica Apostolska, a także poznać sposób bycia, wrażliwość i zaangażowanie w misję ewangelizacyjną sześciu papieży - od św. Jana XXIII do Franciszka.

Ta książka to powieść fabularna z elementami fantasy, o trzymającej w napięciu akcji, pełnej dynamicznych zwrotów. Bohaterami są Aniołowie Stróżowie, a tematem przewodnim Eucharystia, po której Duchy niebieskie stają się przewodnikami. Pustelnik, Latarnik, Apologeta to Agenci Światła, którzy, wspomagani przez Duchy wyższych Chórów Anielskich i ojca paulina z Jasnej Góry, walczą o zbawienie pewnej arystokratki, braci bliźniaków, artysty malarza a przede wszystkim zbuntowanej nastolatki, która po tragicznym wypadku traci przytomność i przenosi się do Wieczności, gdzie nieustannie celebrowana jest Eucharystia.

Czy Alicja przeżyje i wybudzi się ze śpiączki? Czy jej matka odzyska utraconą przed laty wiarę? Czy mnich z Jasnej Góry da radę sprostać wszystkim nieplanowanym duchowym i fizycznym wyzwaniom, jakie przydarzyły mu się na urlopie, pośród malowniczych krajobrazów górskich w paulińskim klasztorze na Bachledówce?

500 lat doświadczenia 10 minut dziennie

34 sposoby na spotkanie Boga

Kilkaset lat temu św. Ignacy Loyola zaproponował swoim uczniom coś bardzo prostego: krótką, codzienną chwilę zatrzymania i spojrzenia na miniony dzień. Od tamtej pory rachunek sumienia pomaga wielu ludziom lepiej przeżywać codzienność i dostrzegać w niej Boga.

Jeśli należysz do grona uczniów Jezusa, uczyń przebaczenie regułą swego życia. Nie można bowiem kochać - ani Boga, ani człowieka - nie przebaczając.

Jako uczniowie Jezusa wciąż potrzebujemy nawracać się na drogę miłości, która nie odpłaca złem za zło, lecz okazuje miłosierdzie - zawsze i każdemu, bez wyjątku. Tylko ta miłość sprawia, że jesteśmy dla świata wiarygodnymi świadkami Ewangelii. Także ciebie Pan pragnie prowadzić drogą uzdrowienia serca, abyś odkrył smak wolności dziecka Ojca, wnosząc w ten świat radość człowieka, który żyje pełnią życia. Ta pełnia to miłość. Miłość, która nawet wroga potrafi nazwać swoim przyjacielem, jak uczynił to Chrystus w ogrodzie Getsemani. Miłość, która pozwala się modlić za prześladowców, jak modlił się kamienowany Szczepan.

Książka siostry Bożeny Hanusiak jest dobrym przewodnikiem na trudnych drogach przebaczenia.

Przedmowa: ks. prof. Waldemar Chrostowski

Wiara dojrzewa w samym centrum życia, tam, gdzie pojawia się kruchość i pytania bez prostych odpowiedzi. Nie jest zbiorem gotowych formuł, lecz zdolnością trwania przy Bogu wtedy, gdy rzeczywistość przestaje być jasna. Taka wiara, ukazana w Księdze Hioba, potrafi pytać, protestować, milczeć i modlić się, nie zrywając relacji. Dialogi Hioba z przyjaciółmi odsłaniają, jak religijna poprawność może ranić, gdy zamiast towarzyszyć, próbuje się oceniać i tłumaczyć cierpienie. Skarga Hioba nie jest odejściem od wiary, lecz jej najbardziej szczerym wyrazem, modlitwą rodzącą się tam, gdzie zawodzą łatwe słowa pocieszenia. Z tego doświadczenia wyrasta spojrzenie, w którym cierpienie nie jest zagadką do rozwiązania, lecz przestrzenią spotkania z Bogiem i dojrzewania wiary bardziej wolnej, prawdziwej i zakorzenionej w nadziei.

W jednym z esejów profesor Joseph Weiler przekonywał do otwarcia refleksji prawniczej na analizę społecznej i politycznej rzeczywistości. Autorzy tekstów zawartych w niniejszej monografii mieli podobną intuicję i podjęli problematykę wolności religijnej z intencją zbadania tego, jak ten fundamentalny rodzaj wolności funkcjonuje na poziomie państwowym i europejskim i jaka jest relacja między tymi poziomami. W centrum zainteresowania autorów znajduje się funkcjonowanie polskiego standardu ochrony wolności religijnej, jego porównanie do modelu niemieckiego i odpowiedź na pytanie, jaki sens ma proces europeizacji wolności religijnej.

Kazimierz Michał Ujazdowski

Skarb Bożego miłosierdzia

Droga do świętości. Słowa Jezusa do św. Faustyny i do nas ks. Józefa Pochwata to zaproszenie do odkrywania skarbu Bożego miłosierdzia. Autor w oparciu o jej Dzienniczek ukazuje mistyczne spotkania z Jezusem i znaczenie Jego słów dla drogi do pełni wiary.

Dzienniczek drogowskazem

Książka pokazuje, że dojrzewanie duchowe wymaga modlitwy, zaufania i wierności Jego woli. Każde słowo zapisane w Dzienniczku staje się drogowskazem, który pozwala zrozumieć sens cierpienia, moc Bożego miłosierdzia i piękno życia w przyjaźni z Chrystusem.

To inspirująca lektura dla wszystkich, którzy pragną żyć w codziennej relacji z Bogiem. Rozważania ks. Pochwata uczą, jak praktycznie wprowadzać naukę Jezusa w życie, otwierając serce na miłość, nadzieję i radość płynącą ze spotkania z żywym Zbawicielem.

Ta książka jest inna niż wszystkie. W 45 listach do samej siebie, młodszej o dwadzieścia lat, autorka przygotowuje dwudziestopięcioletnią Emily na trudne wyzwania, z którymi przyjdzie jej się zmierzyć. W niezwykle osobistych słowach porusza wiele ważnych i aktualnych tematów: grzechu i łaski, macierzyństwa i adopcji, modlitwy, cierpienia, mediów społecznościowych, niesprawiedliwości i kryzysu w Kościele. Jej listy są prawdziwym świadectwem mocy Tego, który nas uzdrawia i przemienia. Inspirują do przystanięcia w biegu codzienności i zadania sobie pytania: Co miałbyś do powiedzenia młodszej wersji siebie? Jaką radę dałbyś sobie, aby dobrze przeżyć dane ci dni?

Kiedy Tomasz z Akwinu dokonywał syntezy teologii inny dominikanin z paryskiego klasztoru św. Jakuba postanowił zrobić to samo z wiedzą o muzyce. Autor traktatu De musica, znany jako Hieronim z Moraw, stanął przed ogromnym wyzwaniem. Jak połączyć w jednym dziele dziedzictwo starożytnej teorii muzyki, wieki praktykowania śpiewu chorałowego oraz najnowsze odkrycia z dziedziny polifonii?

Hieronim dobrze wywiązał się ze swojego zadania. Dawne źródła poddał selekcji i adaptacji, zabiegając o zwięzłość i kompletność (aż 11 definicji muzyki). Dodał do nich najnowszą wiedzę: naukę o mutacjach, metodę rytmizacji chorału oraz wykład muzyki menzuralnej. To ostatnie zagadnienie przybiera u Hieronima postać doborowego zestawienia traktatów, na których można śledzić rozwój polifonii w XIII wieku.

Traktat Hieronima nie jest oficjalnym podręcznikiem muzyki Zakonu Kaznodziejskiego. Zakres tematyczny traktatu znacznie przekracza miejsce, jakie u dominikanów zajmowała muzyka. Kantor nie musiał być znawcą teorii. Z kolei polifonia nie odpowiadała dominikańskim ideałom prostoty i zwięzłości w liturgii. Również gra na instrumentach strunowych nie należała do typowych zajęć braci kaznodziejów. Obecność tych zagadnień w traktacie dowodzi zresztą, że ani polifonia, ani użycie instrumentów (poza liturgią) nie były w zakonie zakazane.

Na szczególną uwagę zasługuje rozdział poświęcony sztuce komponowania. Hieronim podaje tam proste wskazówki dla kompozytorów, częściowo zaczerpnięte od jednego z poprzedników. Natomiast jego własnym i niespotykanym pomysłem są kryteria oceny utworów muzycznych w postaci trzech stopni piękna i brzydoty.

Monografia umiejscawia Hieronima w jego epoce, a następnie omawiała treść jego traktatu, obszernie przywołując cytaty z dzieła – w oryginale i tłumaczeniu. Badając spekulatywną część traktatu, Błażej Matusiak OP m.in. śledzi pochodzenie poszczególnych definicji muzyki i analizuje Hieronimową adaptację słów Akwinaty. Autor wiele uwagi poświęca opisowi rytmizacji i zdobienia w śpiewie. Ostatni rozdział książki poświęca analizie środków użytych przez Hieronima do nauczania muzyki. Przyjrzenie się sposobowi korzystania ze źródeł, zastosowaniu definicji, etymologii i diagramów pozwala ożywić obraz Hieronima – nauczyciela muzyki z XIII wieku.

Wszystko zaczęło się w poniedziałek rano, 30 lipca 1984 r. Siostra Czesława Polak (wtedy jeszcze osoba świecka) przechodziła skrajem sosnowego zagajnika z naręczem polnych kwiatów. Nagle zauważyła postać przypominającą Zbawiciela. Nieznajomy, w jasnej szacie, nieprzypominającej współczesnych ubrań, szedł z pochyloną głową. Dopiero kiedy postać nagle zniknęła z jej oczu, do Czesławy dotarło, że dane jej było spotkać na swojej drodze samego Jezusa Chrystusa. 6 grudnia 1992 r. S. Czesława widziała też Matkę Bożą zdążającą do kaplicy. Od tego momentu Niepokalana stale towarzyszy siostrze zakonnej w wizjach. To zdarzenie odmieniło życie Czesławy, a potem także wielu pielgrzymów, którzy nawiedzając to miejsce, byli świadkami nadprzyrodzonych zjawisk. Widywali krew na twarzy figury Jezusa w kaplicy, słyszeli śpiew aniołów, a kilka osób miało okazję dojrzeć słońce wirujące na niebie. Przymierze Dwojga Serc - teraz złączy się z Twoim!

Święty Józef Śpiący W życiu św. Józefa uderza jedno: najważniejsze decyzje zapadają wtedy, gdy on śpi. Nie wtedy, gdy analizuje, planuje, rozważa wszystkie „za” i „przeciw”. Bóg wkracza w jego życie w nocy – w czasie, gdy Józef przestaje kontrolować rzeczywistość, gdy nie działa, lecz zapada bezbronnie w sen. I właśnie tam Pan Bóg rozwiązuje jego największe problemy. Święty Józef Śpiący uczy, że czasem najbardziej duchowym aktem zaufania jest pozwolić sobie „zasnąć” jak małe dziecko w rękach Boga.

Nabożeństwo do Świętego Józefa Śpiącego zyskało szczególną popularność w ostatnich latach dzięki papieżowi Franciszkowi, który wielokrotnie publicznie mówił o swojej osobistej relacji z opiekunem Jezusa. Papież wyznał, że pod figurą Józefa Śpiącego przechowuje kartki z zapisanymi intencjami – sprawami trudnymi, bolesnymi, beznadziejnymi.

Podczas swojego pierwszego publicznego wystąpienia Leon XIV wyraził nadzieję na pokój „bez broni i rozbrojenia”, nawiązując do pokoju, o którym pisał Christian de Chergé, przeor z Tibhirine. 8 maja, dzień wyboru Roberta Prevosta na papieża, był liturgicznym świętem 19. męczenników z Algierii.

W swoich pierwszych przemówieniach papież z Ameryki Północnej przekazał niektóre ze swoich priorytetów: prymat Boga, komunia w Kościele i dążenie do pokoju. Podkreślił „konieczne zobowiązanie dla każdego w Kościele, kto sprawuje władzę: zniknąć, aby Chrystus pozostał, stać się małym, aby On mógł być znany i uwielbiony”. Dodał również: „Chciałbym, aby naszym pierwszym wielkim pragnieniem był zjednoczony Kościół, znak jedności i komunii, który stanie się zakwasem dla pojednanego świata”. Jego niezliczone wezwania do pojednania są skierowane nie tylko do polityków, ale do serca każdego człowieka: „Pokój zaczyna się od każdego z nas: od sposobu, w jaki patrzymy na innych, słuchamy innych, mówimy o innych”.

Jest to bardzo cenna książka: zawiera pierwsze przemówienia papieża Leona XIV, które pozwalają nam lepiej zrozumieć papieża poprzez jego własne słowa.

Słowo liturgia nie pojawia się ani razu w Źródłach Franciszkańskich i nigdy nie zostało zapisane a być może nawet wypowiedziane przez samego Franciszka. Nie oznacza to jednak, że rzeczywistość, do której się ono odnosi, nie była mu bliska i ważna.

Powołanie Franciszka rodzi się w liturgii i nieustannie z niej czerpie. Choć dziś trudno to sobie wyobrazić, Biedaczyna z Asyżu nigdy nie posiadał egzemplarza Pisma Świętego słuchał słowa Bożego podczas celebracji liturgicznych lub czytał je z mszalnego Ewangeliarza. Jego modlitwa bywa wylewna i pełna uczuć, a jednak Święty pozostaje bezwzględnie stanowczy w wymaganiu modlitwy liturgią godzin, sprawowanej według obrządku Kościoła Rzymskiego.

Dziś Franciszek uczy nas, jak celebracje liturgiczne, uczynić przestrzenią doświadczenia chwały Boga i szkołą miłości bliźniego. Pokazuje, jak zaangażować całe serce, całą duszę i ciało, aby w świętych znakach spotkać i uwielbić Chrystusa, a następnie pójść za Nim i pozwolić się przemieniać na Jego podobieństwo.

Misterium życia Jezusa
Kim jest Jezus Chrystus i dlaczego spotkanie z Nim zmienia ludzkie życie? Książka „Jezus Chrystus. Bóg z nami” prowadzi czytelnika przez całe misterium życia Jezusa – od Wcielenia, przez publiczną działalność i Drogę krzyżową, aż po zmartwychwstanie i zesłanie Ducha Świętego – ukazując je w świetle wiary Kościoła.

Refleksje Benedykta XVI
W oparciu o wypowiedzi i refleksje papieża Benedykta XVI książka wydobywa teologiczne i duchowe znaczenie wydarzeń ewangelicznych, łącząc rzetelną refleksję biblijną z pytaniami, które dotyczą życia współczesnego człowieka. Jezus ukazany jest jako prawdziwy Bóg i prawdziwy Człowiek, który przychodzi, aby objawić Ojca, zbawić człowieka i pozostać z nim na zawsze.

Spotkanie z Chrystusem
Publikacja pomaga nie tylko lepiej zrozumieć Ewangelię, ale przede wszystkim zaprasza do osobistego spotkania z Chrystusem – żywą Osobą, która nadaje sens wierze, cierpieniu, nadziei i codziennym wyborom.

Tom 38 zawiera teksty homilii wygłoszonych w okresie od 01.12.2024 do 23.11.2025 w kościele Św. Krzyża w Warszawie, podczas Mszy św. transmitowanych przez I Program Polskiego Radia.