Życie chrześcijańskie

ZAKOCHANY W ŚWIATŁOŚCI to książka o ks. Franciszku Blachnickim na wskroś wyjątkowa. Fabularyzowane wydarzenia, wartka narracja i barwny język opowieści sprawiają, że czyta się ją jednym tchem. A po lekturze na pewno na długo nie zapomni się o niepowtarzalnym bohaterze, który za sprawą jednego przeczytanego w więzieniu zdania uwierzył, że istnieje Światłość mająca moc rozproszyć nawet największy mrok i odmienić ludzkie życie. Wtedy stał się cud!

w sprzedaży od 11 lutego

Czy miłość jest w życiu najważniejsza?
Czy naprawdę ten, kto nie pielęgnuje jej w sobie, jest jak… „cymbał brzmiący”?
Jak pogodzić ją z trudnymi emocjami, które na co dzień odczuwamy– na przykład z gniewem czy zazdrością?

Księża Krzysztof Porosło i Jacek Bernacik biorą pod lupę Hymn o miłości z Pierwszego Listu św. Pawła do Koryntian. Cechy miłości, które wymienia w nim Apostoł Narodów, są jak piękny bukiet ułożony z owoców dojrzałych roślin. Składają się na niego cierpliwość, wielkoduszność, łaskawość, brak zazdrości, pychy czy unoszenia się gniewem.
Autorzy podpowiadają, jak pielęgnować w związku te znamiona miłości, a rozważania oparte na Piśmie Świętym wzbogacają o treści z zakresu psychologii oraz o przykłady z życia, całość przyprawiając szczyptą humoru. Wszystko po to, by zachęcić czytelników do refleksji na temat niby znany, a przecież wciąż nowy i wart zgłębiania: czym jest prawdziwa i dojrzała miłość.
Książki z serii „Żar ognia” pochłaniam z taką samą przyjemnością, z jaką kiedyś słuchałam kazań ks. Pawlukiewicza. Odnajduję w nich tę samą umiejętność prostego a jednocześnie bardzo głębokiego rozumienia i tłumaczenia istoty relacji międzyludzkich. Bardzo polecam i tym (za)kochanym, i tym o miłości marzącym.
Maria Skonieczka, mariawampowie

w sprzedaży od 25 marca

Chcesz poczuć, że Bóg jest przy tobie w każdej chwili, nie tylko na modlitwie, ale także w pracy, w domu czy podczas wykonywania codziennych obowiązków? Święty Ignacy Loyola odkrył, że to możliwe. Tak narodziła się duchowość określana jako „kontemplacja w działaniu”, czyli umiejętność dostrzegania Boga w tym, co zwyczajne i prozaiczne, bliskie każdemu z nas.
Paweł Kowalski SJ w niezwykle osobisty sposób pokazuje, czym jest ta duchowa praktyka. Uczy, jak w znużeniu rutyną odkrywać Bożą obecność, odnajdywać sens w codzienności i czerpać siłę do stawiania czoła życiowym wyzwaniom.
Jeśli tęsknisz za wiernością, to chcę ci opowiedzieć o Bogu, który nie rozczarowuje się tobą, dlatego że bywają w twoim życiu momenty zdrady. O Bogu, który trudzi się, żeby ocalić w tobie to, co najpiękniejsze i najlepsze. O Bogu, który jako jedyny dostrzega twoją prawdziwą głębię, twoje prawdziwe piękno. O Bogu, który właśnie przebaczając, okazuje miłość i wierność.
To zaproszenie, by twoje życie stało się miejscem, w którym Bóg jest naprawdę obecny – tu i teraz.

Paweł Kowalski – jezuita, rekolekcjonista i kierownik duchowy, duszpasterz grup akademickich i charyzmatycznych. Absolwent filozofii na Uniwersytecie Ignatianum w Krakowie i teologii na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Fascynat pielgrzymek i wędrówek górskich. Obecnie aktywnie działa na Instagramie, TikToku i YouTubie.

Wybierz się w duchową wędrówkę, którą tworzy DZIEWIĘĆ KROKÓW prowadzących do osobistego oddania się Najświętszemu Sercu Jezusa.
Odkryj Serce Boże jako obraz niepojętej i nies­kończonej miłości Boga do człowieka. To miłość, która pragnie odpowiedzi – prawdziwej, świadomej i pełnej zaufania. Akt osobistego oddania się Najświętszemu Sercu Jezusa jest właśnie taką odpowiedzią serca: nazywany „koroną i szczytem wszystkich hołdów składanych Bogu”, staje się momentem, w którym człowiek powierza Chrystusowi całe swoje życie.
Na tej drodze towarzyszą nam święci przewodnicy, tacy jak św. Małgorzata Maria Alacoque i o. Leon Jan Dehon, którzy poprzez swoje życie pokazują, co znaczy przylgnąć do Serca Jezusa całym sobą.
Święta Matka Teresa z Kalkuty powtarzała: „Pragnę uczynić coś pięknego dla Serca Jezusa”. A Ty? Czy jesteś gotów uczynić to samo? ks. Józef Gaweł SCJ - kapłan ze Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego (sercanin); były magister nowicjatu, wychowawca kleryków, ojciec duchowny, prowincjał; moderator Sercańskiej Wspólnoty Świeckich i rekolekcjonista sióstr zakonnych; autor licznych pozycji książkowych i artykułów dotyczących życia duchowego, pobożności i duchowości Serca Jezusowego oraz życia zakonnego.

Spotkaj ks. Piotra na kartach jego własnych notatek!
Ten wyjątkowy notes to przestrzeń na Twoje myśli, modlitwy i refleksje – przeplatane oryginalnymi cytatami i fragmentami zapisków kapłana, którego słowa wciąż poruszają i inspirują.
Notuj z ks. Piotrem Pawlukiewiczem to piękny sposób, by w codzienności znaleźć chwilę na rozmowę z Bogiem – i z ks. Piotrem.

„Tylko nie martw się przez cały dzień. Wyznacz sobie na to godzinę, a potem ciesz się życiem”.

Co to znaczy żyć pełnią życia?
Jak zachować radość mimo piętrzących się trudności?
Jak odnaleźć sens w chorobie?
Czym jest prawdziwa wolność i miłość?v Wyjątkowy wybór genialnych testów ks. Jana Kaczkowskiego na każdy dzień roku zainspiruje cię do czerpania z życia pełnymi garściami. To przewodnik po tym, jak twardo stąpać po ziemi, nie przestając patrzeć w niebo.

„Dajmy sobie szansę (…). Zmieńmy to, co nas uwiera. Spełnijmy marzenie. Zróbmy to, na co nam wcześniej nie starczało odwagi”.

W historii Kościoła było wielu świętych zakochanych w Eucharystii. Czy chcecie przeczytać o cudach, których byli świadkami? Poznacie Świętego Tarsycjusza, który zginął śmiercią męczeńską, chroniąc konsekrowaną Hostię; Świętego Antoniego, który przekonał pewnego niedowiarka, że w Hostii naprawdę obecny jest żywy Bóg; Świętą Małgorzatę Marię Alacoque, którą Pan Jezus prosił, by jak najczęściej przyjmowała Komunię Świętą; Świętego Jana Bosko, w którego dłoniach rozmnożyły się komunikanty; Świętą Faustynę Kowalską, która ujrzała świetliste promienie wychodzące z konsekrowanej Hostii; Świętego Karola de Foucauld, który zachwycił się obecnością Jezusa w Najświętszym Sakramencie i wielu innych świętych, dla których Chrystus ukryty w konsekrowanej Hostii był całym światem.
Ta książka to wspaniała okazja do głębszego zrozumienia tajemnicy Eucharystii. Bogata treść publikacji i jej staranne wydanie sprawiają, że będzie ona wyjątkowym prezentem z okazji Pierwszej Komunii Świętej i innych uroczystości religijnych.

Żyć na 100% – z odwagą, czułością i wiarą.
Ksiądz Jan Kaczkowski był człowiekiem, który nie tylko mówił o życiu „na pełnej petardzie”, ale przede wszystkim tak żył. Jego słowa wciąż poruszają serca i przypominają o tym, co w życiu naprawdę ważne – bliskość, relacje, wrażliwość, miłość, odwaga.
Kalendarz 2026. Rok na pełnej petardzie z ks. Janem Kaczkowskim to wyjątkowy organizer tygodniowy, który pomoże ci zatrzymać się w biegu i spojrzeć z nadzieją na codzienność. Znajdziesz w nim:
cytaty ks. Jana na każdy tydzień roku – pełne humoru, mądrości i odwagi do życia mimo wyzwań,
refleksyjne teksty – o relacjach, rodzinie, sumieniu, emocjach, uważności i nie tylko,
przestrzeń na osobiste notatki, fotografie księdza Jana, które przypominają, że świętość może mieć również uśmiechniętą twarz.

W codziennym pędzie, między kalendarzem a powiadomieniami, między „muszę” a „nie zdążę”, łatwo nam jest przegapić to, co najważniejsze. Szukamy specjalnych okazji, by przytulić bliską osobę, wypić kawę bez pośpiechu, zamiast po prostu być – tu i teraz. A dobro dzieje się obok nas. Widać je w milczącym geście, delikatnym uśmiechu, który ktoś zostawił w drzwiach windy, w prostym „cześć” i „dobrze, że jesteś”.
Cudowne dziś to kalendarz właśnie dla ciebie, który pomoże zobaczyć ci, że piękno i dobro są na wyciągnięcie ręki. Nie musisz czekać na idealny moment, by odnaleźć spokój i radość.

W środku znajdziesz:
inspirujące teksty Katarzyny Olubińskiej,br> pełne czułości ilustracje Karoliny Marciniak z Boskie Kreski,br> fotografie uchwycone okiem Toli Piotrowskiej,br> codzienne odnośniki do czytań z Pisma Świętego,br> miejsce na twoje własne zapiski – dobre słowa, które podniosły cię na duchu, i te, którymi ty obdarzasz innych.

Kalendarz na biurko 2026 Panie prowadź mnie, doskonale sprawdzi się zarówno w miejscu pracy jak i w domowym zaciszu. Znajdziesz w nim; grafiki, cytaty z Pisma Świętego, czytelny widok całego miesiąca zawierający między innymi informację o najważniejszych świętach kościelnych i państwowych, praktyczny planer z podziałem na dni tygodnia. Kalendarz wydrukowany na kartonie ozdobnym, fakturowanym z tłoczeniami co dodaje mu nutę prestiżu i niezwykłości. Format kalendarza to 14 x 20 cm.

Chcę iść obok ciebie, gdy będziesz szedł ciemną doliną

Depresja nie jest „gorszym dniem” czy „chandrą”. To choroba, która atakuje ciało, umysł i duszę. Odbiera chęć życia. Nie jest wynikiem naszej słabości czy braku wiary. Jest stanem wymagającym leczenia: terapii a czasami również leków. I zawsze potrzebne jest w niej wsparcie. Przez depresję nie powinno się przechodzić samotnie.
Przemysław Wysogląd SJ, odwołując się do osobistych doświadczeń, zaprasza w podróż, która pomogła mu w mierzeniu się z depresją, kryzysem i chwilami najgłębszego mroku duchowego. Przez słowa Pisma Świętego, medytację i modlitwę autor zachęca, by odważyć się zaufać ciemności, bo paradoksalnie to właśnie w niej czeka na nas Bóg. Być może to również twoja droga.
Ciemność to uniwersalna metafora. Zrozumiała dla każdego człowieka, w każdej epoce, w każdej kulturze. Wszyscy wiemy, co znaczy „ciemność": niepewność, strach, niebezpieczeństwo. W ciemności nie idziemy wyprostowani – kulimy się, poruszamy ostrożnie, wolniej. W nocy dzieje się najwięcej tragedii, ale dzieje się też coś świętego. W nocy rozmawiamy inaczej. Powierzamy sobie największe tajemnice. Mówimy słowa, które w świetle dnia wydają się zbyt trudne: „Kocham cię”, „Potrzebuję cię”, „Boję się”. (…) Nawet jeśli dziś twoja droga wiedzie przez dolinę cienia – idź dalej. Noc nie trwa wiecznie. A Bóg, który czeka w ciemności, już przygotowuje świt.
To nie jest książka o tym, jak wyjść z depresji. To książka o tym, jak nie iść przez nią samotnie.

Siostra Anastazja wie, co zrobić, aby kolejny rok w Twojej kuchni był udany. Tym razem proponuje rozgrzewające zupy, sycące drugie dania i desery, którym nie oprze się żaden smakosz. Klasyczne przepisy stają się w jej wydaniu propozycjami, które nie tylko urozmaicą codzienny jadłospis, ale sprawdzą się również przy okazji rodzinnych uroczystości. Krem kalafiorowo-brokułowy, ryba w cieście naleśnikowym i tort orzechowy – czy to nie idealny zestaw na niedzielny obiad?

Wśród przepisów nie mogło zabraknąć również kilku nowości. Siostra tym razem zdradza nam m.in. przepis na szarpaną wołowinę z kluskami ziemniaczanymi oraz tartę dyniową.

Książka Józefa Augustyna SJ W Jego ranach poświęcona jest trzeciemu tygodniowi Ćwiczeń duchowych. Święty Ignacy Loyola zaprasza w nim do kontemplacji męki Jezusa, by przez nią coraz pełniej poznawać Go, miłować i naśladować, także w tym, co dla nas najtrudniejsze: „w znoszeniu wszelkich krzywd i wszelkiej zniewagi”.
Ewangeliczne kontemplacje cierpień naszego Mistrza z jednej strony ukazują dramat ludzkiego uwikłania w grzech, z drugiej zaś tajemnicę bezgranicznej miłości Boga do nas. To ona, Boska miłość do każdego z nas, sprawia, że destrukcyjne doświadczenie grzechu przeradza się w zdumienie, zachwyt, miłość i wdzięczność wobec Jezusa za to, że pozwolił się przebić za nasze grzechy i zdruzgotać za nasze winy, a teraz oręduje za nami u Ojca.
Obok ewangelicznych kontemplacji męki Jezusa w drugiej części książki autor zamieszcza teksty poświęcone praktyce życia duchowego. Czytelnik znajdzie tu rozdziały na temat zapierania się siebie, rad ewangelicznych: ubóstwa, czystości i posłuszeństwa oraz Eucharystii. Całość zamyka propozycja rozważań Drogi Krzyżowej.

Chociaż wiemy, że Kościół pozostaje w kryzysie od początku istnienia, nieustannie mamy nadzieję, że coś się w nim zmieni. Skandale, odejścia, klerykalizm, brak budującego, przynoszącego realne zmiany dialogu to fakty, którym musimy stawić czoło. Jak zatem nie zgorszyć się takim Kościołem? Jak w nim, mimo wszystko, wytrwać i być jego częścią? Czy jest to w ogóle możliwe?
Są tacy i jest ich niemało, którzy chcieliby Kościoła elitarnego, Kościoła ideologicznie czystego, Kościoła dla wybranych, nieskażonych, świętych. Papież Franciszek przypominał nam jednak, że Kościół ma być czymś zupełnie innym – ma być szpitalem polowym, w którym poranieni przez życie ludzie znajdą schronienie, odpoczynek, realną pomoc, pokrzepienie i możliwość powrotu do pełni sił.
Ksiądz Bartosz Rajewski mówi o kondycji współczesnego Kościoła. Odpowiada na pytanie jak po tym wszystkim, czego jesteśmy świadkami, zachować wiarę, nie stracić nadziei i nie stać się gorszym człowiekiem i chrześcijaninem.

Bartosz Rajewski (ur. 1983) – ksiądz archidiecezji gnieźnieńskiej, proboszcz polskiej parafii pw. św. Wojciecha na Kensington & Chelsea w Londynie, odpowiedzialny również za duszpasterstwo angielskiej parafii pw. św. Patryka na West Hendon w Londynie. Publikował m.in. w „Tygodniku Powszechnym”, „Niedzieli”, polskiej prasie emigracyjnej w Wielkiej Brytanii, portalach Deon i Katolik, współpracował z KAI. Autor licznych opracowań naukowych i publicystycznych z zakresu prawa kanonicznego i historii Kościoła. Autor książki Zgorszeni Bogiem (2022).

Norbert wyjechał na kilka dni na rekolekcje indywidualne w ciszy. Dzieci, i te dorosłe, i te młodsze, wyruszyły bladym świtem na majowy rajd harcerski. Zwykle głośny i pełen radości dom nagle opustoszał, stając się refleksyjną przestrzenią. Nasza psina – Miluś – też jakoś dziwnie ucichła i zwinięta w kłębek, położyła się u moich nóg. Usiadłam na balkonie z kubkiem kawy i patrząc na piękny kosz pełen lawendy, który dostałam od dzieci na Dzień Matki, pozwoliłam uczuciom, aby mnie poprowadziły. Wypełniła mnie tęsknota. Kilka dni bez męża to naprawdę długo. Świat wokół staje się wtedy niepełny, a przeżywana radość jakaś mniej intensywna. Wydaje się, że jestem silną, samodzielną i zdecydowaną kobietą, jednak dzisiaj czuję bezradność i zagubienie. Czy to możliwe, aby tak się działo po dwudziestu trzech latach małżeństwa, w wyniku tęsknoty za mężem, która wypełza z każdego kącika mojej duszy? Nawet jeśli komuś trudno w to uwierzyć, we mnie jest pewność, że tak! Tęsknię jak zakochana nastolatka i ta uczuciowa świeżość niezwykle mnie cieszy.
Niedopity kubek kawy pobudza do dalszej refleksji. W codzienności spotykam wiele małżeństw poszukujących szczęścia, pytających, czy małżeński dobrostan jest w ogóle możliwy, zastanawiających się nad sensem małżeństwa, pracą nad nim i walką o przetrwanie związku. Słucham tysiąca wzajemnych żalów, wielkiej góry pretensji i niespełnionych oczekiwań. Staram się niepostrzeżenie usiąść emocjonalnie pośrodku walczących, słuchać jednej i drugiej strony z taką samą uważnością, uchwycić jeszcze gdzieś pojawiające się nitki małżeńskiej miłości, powiązać na supełki, uwypuklić, złapać dobro i wydobyć, aby można było się zakotwiczyć i zacząć odbudowywać. A potem przychodzę do domu i już od progu czuję, że tutaj się na mnie czeka, a zwyczajna miłość owiewa mnie w drzwiach i zaprasza do przytulnego środka. W naszym domku, jak mawiają dzieci, wszystko jest zwyczajne: meble bardziej użyteczne niż wyjątkowe, obrazy z elementem oryginalności, ale na pewno nie arcydzieła, salon urządzony moją ręką, bez znajomości prawideł projektowania wnętrz, ale wygodny i funkcjonalny, pewnie nie do pokazywania w mediach społecznościowych, ale nasz, własny, znany, ciepły. Kuchnia też nie z modnego katalogu, a jednak przytulna. Tak jak nasza miłość – w wyniku swej zwyczajności – niezwyczajna. Nie jesteśmy ani wyjątkowo materialnie zamożni, ani nieprzeciętnie piękni, ani znani, ani niezwykle utalentowani, jeśli patrzylibyśmy na siebie w kategoriach świata, stosowali wyznaczniki szczęścia dominujące na portalach społecznościowych. Jednak wiem, że otrzymaliśmy niesamowity dar przeżywania w codzienności małżeńskiego szczęścia, czyli po prostu i zwyczajnie jesteśmy szczęśliwi. Nie znaczy to, że nie doświadczamy bólu, chorób, trudności czy zmęczenia i zniechęcenia, że się nie kłócimy, a wszelkie życiowe burze omijają nas wielkim łukiem. Nic z tych rzeczy, doświadczamy codziennej zwyczajności chwilami aż do bólu, jednak ona nie psuje nam smaku szczęścia, bo ma w sobie piękno i mądrość, z których czerpiemy, świadomi, że na tym również polega sens życia.
Kawy w kubku zostało jeszcze na dwa łyki, ale jej aromat zachęca do dalszych refleksji, a skąpany w porannym majowym słońcu balkon zaprasza do nieśpiesznego przeżywania dnia. Czuję, jak ciepło rozlewa się w moim sercu. Jutro wraca Norbuś (bo tak mówię do mojego męża), a za tydzień wyjeżdżamy na romantyczny urlop we dwoje, aby celebrować małżeństwo, bo takie świętowanie jest dla nas niezbędne dla odświeżania wzajemnej miłości.
Szczęście małżeńskie to dar darmo dany w dniu ślubu. Aby mógł się rozwinąć, potrzebuje jednak systematycznego pielęgnowania – jak kwiaty na naszym tarasie lub w ogrodzie.
Zapraszamy was, kochani Czytelnicy, na wyprawę w stronę małżeńskiego szczęścia. Oby ta książka stała się znaczącym drogowskazem w małżeńskiej podróży ku sobie, a nawet ratunkowym kołem nadziei na miłość dla tych, których zalewają już fale / Joanna i Norbert Dawidczykowie

Jak mądrze kochać siebie i bliźnich oraz pracować nad uczuciowością?
W jaki sposób twórczo przekształcać myślenie o sobie i innych?
Dlaczego schematy emocjonalne mają wpływ na duchowość?
Jak dziecięce zranienia, tęsknoty i niezaspokojone potrzeby rzutują na naszą dorosłość?

Każdy człowiek ma w życiu różne codzienne przyzwyczajenia. Są w nas jednak nawyki dużo bardziej złożone i trwałe, sięgające zwykle okresu dzieciństwa – schematy. Gdy pozostają niedojrzałe, stają się pułapką, w którą stale wpadamy, i skutecznie sabotują nasz rozwój – zarówno w wymiarze reakcji emocjonalnych, relacji międzyludzkich, jak i życia religijnego.

Kapłan, filozof, kaznodzieja. Chłopak z charakterem

Jaki był Józiu, czyli słynny ks. prof. Józef Tischner, od narodzin do momentu odejścia 25 lat temu?

Kazimierz Tischner rysuje wzruszający portret najstarszego brata, Filozofa z Łopusznej – człowieka wolnego i pełnego pasji, a jednocześnie zadziwiającego dojrzałością.

Uwielbiał jazdę na motorze, spływy kajakowe i wyprawy narciarskie, które niekiedy kończyły się nocowaniem w szałasie na sianie. Ratował Kazia przed karami ze strony rodziców, a w czasach studenckich zachęcał go do szaleństwa na juwenaliach. Taki był, a jednocześnie uczył, czym jest odpowiedzialność, troska, delikatność w rozmowach o wierze i waga sakramentów, zwłaszcza spowiedzi. Nie był pełen sprzeczności. Żył w zgodzie z tym, co głosił.

Kim był Karol Acutis? Energicznym chłopakiem, wydawałoby się zwyczajnym włoskim nastolatkiem. Kochał zwierzęta, lubił grać w piłkę z przyjaciółmi, fascynowały go komputery i nowe technologie… I cały czas mówił o swoim najlepszym przyjacielu: Jezusie! 20 autentycznych historii o najważniejszych wydarzeniach z życia Karola, by móc poznać tego niezwykłego nastolatka, który umarł w 2006 roku na wyniszczającą chorobę. Beatyfikowany przez Kościół katolicki w 2020 roku, kanonizowany zaś w 2025 roku.

Świat nieustannie się przekształca, jednak pragnienie człowieka, by spotkać Boga jest niezmienne. Louis Dupré, wybitny filozof religii, przekonuje, że głębia doświadczenia mistycznego nie jest zarezerwowana dla nielicznych – jest ono w swej istocie proste i dostępne dla wszystkich. Autor w fascynujący sposób wprowadza nas w tajniki mistyki chrześcijańskiej oraz inspiruje do przeżywania duchowości w taki sposób, by przemieniała ona naszą mentalność, podejście do rzeczywistości oraz spojrzenie na siebie samych i innych ludzi. A przede wszystkim otwierała nasze serce na Tego, w którym „żyjemy, poruszamy się i jesteśmy”.

Pełny obraz duchowości chrześcijańskiej obejmuje więcej, często bardzo różnych, postaw niż te, jakie spotykamy u ludzi, dla których zwykliśmy rezer­wować miano „mistyków”... Nasze własne doświadczenia tajemniczej obec­ności w noc Bożego Narodzenia, niewytłumaczalnej radości wielkanocnego poranka, wewnętrznej ciszy sa­motnej modlitwy, choć tak skromne, niemniej w pełni sytuują się na tej samej płaszczyźnie co doświadczenia mistrzów życia duchowego.

Niewielkiej objętości książka jest upamiętnieniem osoby Anatola Kaszczuka (1912-2005). Skromny mężczyzna o niezwykle bogatym życiorysie. Cudem ocalony z niewoli rosyjskiej w Kozielsku, z armią Andersa przeszedł Bliski Wschód, a następnie jako lotnik wyjechał do Anglii. Po wojnie wstąpił do dominikanów w Irlandii, gdzie poczuł się powołany, aby apostołować pod sztandarem Matki Bożej. Z tej przyczyny opuścił zakon i powrócił do Polski. […]