Eklezjologia

Rod Dreher, autor bestsellerowych książek Opcja Benedykta i Żyć bez kłamstwa, zabiera nas w podróż do nadprzyrodzonego świata cudów, znaków i niepojętych tajemnic. W czasach, gdy Zachód odwrócił się od metafizycznego wymiaru rzeczywistości, autor pokazuje, że Bóg wciąż działa – często tuż obok nas – a w świecie dzieją się rzeczy, których nie jesteśmy w stanie objąć wyłącznie rozumem.
W książce poznasz, między innymi, historię Nino, prawnika, którego życie odmieniło się po spotkaniu z niewyjaśnionym zjawiskiem, czy Iana – narkomana uwolnionego od nałogu nad rzeką Jordan, gdzie doświadczył cudu. Usłyszysz również opowieści o aniołach, demonach, cudach i chwilach, gdy zasłona między światem widzialnym a duchowym całkowicie znika.
Czy to możliwe, że świat jest naprawdę „zaczarowany”, a my utraciliśmy zdolność, by to dostrzegać? Czy cuda, o których słyszymy, są jedynie legendami z dawnych czasów, czy też dzieja się tu i teraz, tylko zbyt rzadko mamy odwagę w nie uwierzyć? Czy to możliwe, że odpowiedź na nasz głód sensu i duchowe poszukiwania jest o wiele bliżej, niż sądzimy?
Ta książka to zaproszenie, by otworzyć oczy na działanie Boga w codzienności i odzyskać zdolność zachwytu, który ożywia wiarę i nadaje życiu prawdziwy sens.
Rod Dreher to amerykański dziennikarz, publicysta i pisarz, znany z obrony konserwatywnych wartości chrześcijańskich oraz analizy zagrożeń duchowych i kulturowych współczesnego Zachodu. Urodzony w 1967 roku w Baton Rouge, kształcił się na Uniwersytecie Stanowym Luizjany, a swoje teksty publikował m.in. w „National Review”, „The American Conservative” i „The Dallas Morning News”.

w sprzedaży od 19 listopada

Co to znaczy, że Bóg jest Obecnością?
Czy można podzielić się doświadczeniem Jego bliskości z innymi?
Czy wspólnota Kościoła jest przestrzenią, w której możemy realnie doświadczyć Chrystusa?

Bóg jest wszechobecny. Wierzymy w to, ale w codzienności, pełnej trosk i pośpiechu, mało kto doświadcza, że to właśnie „w Nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy”. Trudno nam uwierzyć w Obecność, która jest niezmienna, uważna na każdego człowieka, a do tego nieskończenie miłująca. Ksiądz Robert J. Woźniak, wybitny teolog, towarzyszy czytelnikom w odkrywaniu konkretnych przestrzeni, w których Bóg jest z nami. Nie ogranicza się pod tym względem jedynie do tematu Kościoła, liturgii czy modlitwy. Przypomina, że zwłaszcza eucharystyczna obecność Chrystusa między nami – prawdziwa, rzeczywista i substancjalna – jest dla nas szczególnym oparciem i paradoksalnie to właśnie ona pozwala pośrodku życiowego zabiegania odzyskać kontakt z realnością.
Autor nie tylko uczy, jak twórczo przeżywać bliskość Boga w chwili, która trwa, ale także zachęca, by nie stracić z oczu perspektywy wieczności.
Zmieniliśmy Ewangelię w teorię zagospodarowania ziemi tu i teraz. A gdzie w tym wszystkim jest perspektywa, która daje człowiekowi oddychać? Nowy Testament nazywa Chrystusa Tym, który przychodzi. Nie mówi o Nim, że przyszedł, zasiadł i już się nie poruszy. Chrystus wczoraj, dziś, ten sam także na wieki – zawsze dynamiczny, przychodzący… Bóg wie, do czego mnie powołał. Moje życie ma o tyle sens, o ile wiem, że czeka na mnie Boża obietnica. Wtedy dopiero mogę zadbać o moją teraźniejszość, kiedy jest ona obdarowana przyszłością.

Kościół nie milczy. Kościół ma twarz młodą, żywą, myślącą. Kościół żyje.
W świecie, w którym Kościół bywa opisywany jako „bezduszny, bezczelny, bogaty, bezideowy i bezkarny”, spychany na margines życia, o. Jacek Salij – dominikanin, filozof i teolog – rysuje jego zupełnie odmienny obraz.
Z jednej strony o. Salij pokazuje Kościół zmagający się z kryzysem wiary i zewnętrzną agresją, z drugiej – Kościół tętniący życiem, wrażliwością i młodą odwagą. Te krótkie teksty nie tylko odpowiadają na zarzuty stawiane Kościołowi i rodzące się nierzadko wątpliwości, ale też pomagają zrozumieć duchowe znaczenie wiary w świecie, który próbuje obyć się bez Boga.
„Młoda twarz Kościoła” to zbiór felietonów tego uznanego publicysty publikowanych w latach 2023–2025 na portalu «Opoka».
O. Salij, zawsze wierny nauczaniu Kościoła i pełen troski o współczesnego człowieka, podejmuje trudne tematy: sekularyzację, życie nienarodzone, nierozerwalność małżeństwa, sens cierpienia czy obecność chrześcijaństwa w przestrzeni publicznej.
To książka, która inspiruje, prowokuje do myślenia i przypomina, że wiara katolicka nie traci na aktualności – przeciwnie, dziś mówi głosem młodym, świeżym i mocnym.

Czym jest Kościół? Jak go rozumieć? Co jest istotą jego powołania?

Ksiądz Grzegorz Strzelczyk podejmuje w swojej książce teologiczną refleksję nad tożsamością i misją Kościoła. Poprzez namysł nad historią wspólnoty uczniów Chrystusa pomaga zmierzyć się z pytaniami o pochodzenie oraz kształtowanie się teologicznych przekonań, struktur i praktyk, które składają się na oblicze współczesnego Kościoła katolickiego. Analizuje przemiany samoświadomości wspólnoty, która istnieje już ponad dwadzieścia wieków, a swoje spostrzeżenia odnosi do dzisiejszych czasów, charakteryzujących się zarówno dynamicznymi globalnymi przemianami, jak i impasem w relacjach Kościoła ze „światem”. Objaśnia procesy, które prowadzą go w kierunku reformy, a także nowego impulsu duszpasterskiego – jak np. synodalność – oraz pobudza do namysłu i dyskusji o jego przyszłości.
Eklezjologia Strzelczyka to „must read” dla wszystkich pracujących w Kościele. Mam nadzieję, że jego praca doczeka się właściwego odbioru i wzbudzi dyskusje. Nie tylko te teologiczne, ale przede wszystkim duszpasterskie.
ks. prof. dr hab. Robert J. Woźniak

8 maja 2025 roku nad dachem Kaplicy Sykstyńskiej uniósł się biały dym. Kardynałowie zgromadzeni na konklawe dokonali wyboru 267. papieża, którym został Amerykanin - Robert Francis Prevost, augustianin.
Tomasz P. Terlikowski, od początku śledzący bacznie pierwsze kroki Leona XIV i wsłuchujący się uważnie w jego wypowiedzi, przybliża sylwetkę kolejnego Następcy św. Piotra i zastanawia się, które kwestie są i będą dla Ojca Świętego kluczowe w jego posłudze. To nie tylko książka o papieżu, ale również o czasach zmian, których doświadczamy, i o rerum novarum - rzeczach nowych, które w dzisiejszym świecie mogą znaczyć coś innego niż w czasach Leona XIII.
Światłem i mocą Ducha Świętego budujmy Kościół oparty na miłości Boga i będący znakiem jedności, Kościół misyjny, który otwiera ramiona na świat, głosi Słowo, pozwala, by go niepokoiła historia, i który staje się zaczynem zgody dla ludzkości. Razem, jako jeden lud, jako fratelli tutti, idźmy ku Bogu i miłujmy się wzajemnie.
Fragment homilii Leona XIV podczas mszy św. inaugurującej pontyfikat