Nowości

Regułę św. Benedykta można uważać za rzymską syntezę myśli monastycznej wyrażanej w różnych regułach i pismach mnichów. Powstała około 530 r., prawdopodobnie na Monte Cassino, jako owoc doświadczenia jej autora. Opisuje życie harmonijne: jest w niej czas na modlitwę i pracę. Stanowi normę życia mnichów benedyktyńskich, cysterskich i kamedulskich. Może także służyć osobom świeckim zaangażowanym w życie religijne i związanych z wybranymi monasterami, czyli oblatów; mają oni rodziny, wykonują różne zawody, czasami piastują stanowiska ważne w życiu społecznym i publicznym.

Choć Reguła przede wszystkim porządkuje tryb życia w klasztorze, może być źródłem pouczeń także dla osób świeckich, stosownie do uprawianych przez nie zawodów i działań. W niniejszej książce jeden z naszych oblatów przedstawia rozważania na temat tego, jak Reguła św. Benedykta może uczyć polityków odpowiedzialnej służby Ojczyźnie i społeczeństwu. Autor głęboko wszedł w myśl świętego, korzystał także z dawniejszych tekstów, które mogły być pomocą dla autora Reguły, oraz z dawniejszych i nowszych komentarzy. Powstała wartościowa synteza, którą każdy może z pożytkiem przeczytać i przemyśleć, zastanowić się, jak zastosować praktyczny komentarz do Ewangelii, jakim jest myśl św. Benedykta, do swojego życia i działalności, by z pożytkiem służyć Bogu i ludziom.

Dzieło zredagowane przez Marcina III i opublikowane z Ordo 1 października 1253 r. podczas kapituły generalnej stanowi kluczowy dokument reformatorski zakonu kamedulskiego. Choć przełożony wziął za nie odpowiedzialność, tekst jest owocem zbiorowej refleksji przełożonych i eremitów z Camaldoli. Składa się z prologu oraz 157 rozdziałów podzielonych na trzy księgi (odpowiednio: 57, 55 i 45 rozdziałów). Zadbane zaplecze paratekstualne – nagłówki i spisy treści – podkreśla użytkowy i praktyczny charakter dokumentu.

Księgi szczegółowo opisują całą drogę życia mnicha od wstąpienia do śmierci oraz rytm dnia wyznaczany przez modlitwę, pracę ręczną i ascetyzm. Liturgia godzin oraz codzienna Msza św. przypominają tradycję benedyktyńską, lecz uzupełniają ją oficja wotywne (za zmarłych i o NMP). Praca fizyczna pozostaje obowiązkowa, a w przepisach po raz pierwszy wprost wskazano kopiowanie rękopisów.

Istotną rolę odgrywają codzienne zasady dotyczące pożywienia i ubioru. System deprywacji pokarmowej wpisuje się w rygor Reguły św. Benedykta. Biały habit służy z kolei jako symbol prawny i tożsamościowy. Drobiazgowe regulacje dotyczące stroju miały chronić wspólnotę przed przenikaniem luksusu ze środowisk arystokratycznych i mieszczańskich. Zarówno posiłki, jak i ubiór budowały wewnętrzną spójność oraz odróżniały kamedułów od reszty społeczeństwa, duchowieństwa diecezjalnego i innych zakonów.

Znaczną część dzieła – zwłaszcza drugą księgę – zajmuje kodeks karny. Dojrzała legislacja zastąpiła dawny opis zwyczajów precyzyjnym katalogiem wykroczeń i sankcji. Obok wykroczeń przeciw duchowi monastycznemu (kontakty z kobietami, prywatna własność, ucieczki) pojawiły się ciężkie przestępstwa: hazard, przemoc, podpalenia czy zabójstwo. Daje to wyrazisty, choć momentami sprawiający wrażenie kryzysowego, obraz duszpasterstwa i realiów epoki.

Jak zostać szczęśliwym?

Konkretna, zwięzła i realna recepta na wygranie życia.

Po pierwsze, trzymaj się Boga, Jego przykazań i Jego łask sakramentalnych, przechodząc od wiary dziecięcej z mandatu rodziców do wiary dorosłej z własnego wolnego wyboru. Przeznacz codziennie konkretny czas na modlitwę, adorację, lekturę Pisma Świętego, ogólnie na praktyki religijne.

Po drugie, zawalcz o swoją wolność wewnętrzną. Wolność pozwalającą zawsze wybierać dobro z odrzucać zło, niezależnie od konsekwencji. Podejmij konkretny trud samowychowania i wspieraj go pokorną modlitwą o potrzebne łaski. Taka wolność jest zarazem pełną dojrzałością osobową, jak i świętością.

Po trzecie, posiadając siebie, w wolności ofiaruj siebie (konkretna, świadoma decyzja) jako bezinteresowny dar na wybranej drodze miłości (małżeństwo lub kapłaństwo).

Po czwarte, wytrwaj na wybranej drodze miłości wiernie do śmierci. Powyższa rada da ci nie tylko gwarancję ekstremalnego szczęścia w życiu, ale jednocześnie szczęście wieczne.

Pierluigi Baima Bollone, jeden z największych znawców Całunu Turyńskiego na świecie, proponuje nam oryginalną perspektywę spojrzenia na to święte płótno. Stawia nas wobec pytania: jakimi cechami powinien charakteryzować się całun pogrzebowy Mesjasza? Pytanie to rodzi następne: czy cechy te posiada Całun Turyński? W związku z tym większa część książki poświęcona jest pokazaniu postaci Jezusa Chrystusa, środowiska, w którym żył - historii, religii, kultury, w tym żydowskich zwyczajów pogrzebowych, na podstawie dostępnych nam dziś źródeł historycznych, ewangelicznych i archeologicznych. W świetle tej wiedzy autor prezentuje wyniki badań naukowych nad Całunem Turyńskim i jego burzliwe dzieje. Konkluzja jest zaskakująca: "Cud zmartwychwstania mógł dokonać się wewnątrz całunu, który obecnie przechowywany jest w Turynie".

- Proste przepisy na smaczne dania i desery każdego dnia;
- informacje o świętych patronach dnia i o solenizantach;
- praktyczne informacje, pozwalające na prowadzenie refleksji nad własnym życiem, aby zmieniać je na lepsze;
- przypomnienia wydarzeń i rocznic rodzinnych;
- listy zakupów, z którymi można się udać do sklepu;
- sentencje, ciekawostki i praktyczne rady;
- godziny wschodów i zachodów Słońca oraz Księżyca;
- ewangeliczne motta dnia oraz niedzielne Ewangelie z komentarzami;
- miejsca na notatki.
Czternasta edycja bestsellerowego terminarza, stanowiącego kompendium wiedzy - poręczna i użyteczna pomoc. Publikacja przydatna w codziennych okolicznościach - nie tylko dla każdej Pani domu. Kalendarz i poradnik w jednym.

Życie w roku 2027 ma 365 stron. Warto je odkrywać - dzień po dniu!

Powtarzam ci, moja droga: Charbel żyje, Charbel wciąż tam jest, klęczy na kamiennej posadzce kaplicy eremu w Annaya i modli się. On czuwa nad nami, nad wszystkimi, którzy się mu powierzyli, nad wszystkimi, którzy go szukają, nad całą ludzkością.

Ta książka to duchowa wędrówka śladami wielkiego świętego libańskiego, jakim jest Charbel Makhlouf – w życiu świeckim Youssef Antoun – który stał się znany na całym świecie ze względu na swą niezwykłą historię i ogromną liczbę uzdrowień, jakie dokonały się za jego wstawiennictwem. Święty Charbel żył w surowej ascezie i posłuszeństwie, nie przedkładając niczego ponad miłość Chrystusa. Także dziś zaprasza nas do odkrywania tego, co wieczne, i do pokornego służenia Temu, który JEST.

Słownik biblijny w tłumaczeniu ks. prof. dr. hab. Artura Katolo to polski przekład Dizionario biblico pod redakcją ks. prof. Francesco Spadafory, włoskiego dzieła egzegetycznego z 1963 roku. Ta bogata w treść pozycja będzie nieocenioną pomocą zarówno dla tych, którzy na co dzień pracują z Pismem Świętym, jak i dla tych, którzy dopiero pragną zacząć zgłębiać jego treść. Szeroki przekrój haseł zawiera wyjaśnienia pojęć z zakresu apologetyki, biblistyki, teologii, moralności, historii starożytnego Bliskiego Wschodu i rozwoju archeologii, omawia także poszczególne księgi Starego i Nowego Testamentu, przybliżając występujące na ich kartach postacie, wyjaśniając dawne zwyczaje oraz prawa i dostarczając szerszego kontekstu historycznego. Słownik biblijny ma na celu ułatwić współczesnemu czytelnikowi właściwe zrozumienie tekstów natchnionych, co z kolei pozwoli mu pogłębić osobistą wiarę i nieustannie rozwijać swoją relację z Najwyższym. Ponadto multidyscyplinarna wiedza przekazywana w książce może wspomóc formację duchową oraz intelektualną czytającego i wesprzeć go w sformułowaniu argumentów w obronie wiary, przydatnych w rozmaitych dyskusjach.

Od samego początku chrześcijaństwa Krzyż Pana Jezusa odbiera szczególną cześć jako jeden z centralnych symboli wiary. Módlmy się… pod Krzyżem Chrystusa to modlitewnik przygotowany na Święto Podwyższenia Krzyża Pańskiego (obchodzone 14 września), ale nie tylko – umieszczone w nim teksty mogą być wykorzystane np. podczas prywatnej adoracji. Książeczka zawiera krótką historię święta oraz wybór modlitw do ukrzyżowanego Zbawiciela i Krzyża Świętego, w tym koronkę, litanię czy nowennę.

Nakładem Wydawnictwa Warszawskiej Metropolii Prawosławnej jesienią tego roku ukazała się książka o niezwykłym człowieku – pochodzącym ze szlacheckiego rodu mnichu, który urodził się na Zakarpaciu, pierwsze dojrzałe lata swojego życia spędził w Monasterze św. Onufrego w Jabłecznej, a resztę ziemskiego pielgrzymowania odbył w Monasterze św. Pantelejmona na Świętej Górze Athos. W „Słowie wstępnym” do książki metropolita warszawski i całej Polski Sawa pisze tak: „Drodzy Czytelnicy! Trzymacie w dłoniach książkę o athoskim ascecie i starcu, hieroschimni­chu Awwakumie (Wakarowie; 1899-1972), uczniu św. Aleksego (Kabaluka) Karpackiego i św. Sylwana z Athosu. Początkowe duchowe kształtowanie się tego ascety odbywało się pod wpływem mnichów naszego Stauropigialnego Monasteru św. Onufrego w Jabłecznej, wśród których byli św. Aleksy (Kabaluk) i krewny o. Awwakuma – ihumen Mateusz (Wakarow). Z tego powodu żywot starca Awwakuma przedstawia szczególne zainteresowanie i wartość dla nas, prawosławnych chrześcijan żyjących w Polsce”. Nawiązując do roli Athosu dla Prawosławia i jego związków z Polską, zwierzchnik naszej Cerkwi pisze następnie o powrocie zakarpackich mnichów na ojcowiznę: „Po odbyciu niezbędnej nauki w monasterze jabłeczyńskim powróci­li oni do swojej ojczyzny, na Zakarpacie, gdzie w 1919 roku we wsi Iza założyli pierwszy w tym regionie Prawosławny Monaster św. Mikołaja. Na czele mniszej wspólnoty stanęli wychowankowie monasteru w Jabłecznej: o. Aleksy (Kabaluk) i o. Mateusz (Wakarow), który później został ihume­nem tego klasztoru. Monaster ten, będący ostoją Prawosławia w regionie zakarpackim, powstał i działał pod bezpośrednim wpływem duchowym monasteru jabłeczyńskiego, z którego przejęto tradycje monastyczne, dzie­dzictwo i regułę monastyczną (ustaw). To właśnie w tym pierwszym na Zakarpaciu monasterze prawosławnym, pośród innych nowo nawróconych młodych mieszkańców Zakarpacia, w la­tach 20. XX wieku pod duchowym kierownictwem św. Aleksego (Kabaluka) i ihumena Mateusza (Wakarowa) duchowo kształtował się przyszły starzec athoski hieroschimnich Awwakum (Wakarow). W ten sposób, poprzez wy­bitnych wychowanków monasteru jabłeczyńskiego, o. Awwakum stał się również duchowym kontynuatorem tradycji i dziedzictwa tej monastycznej ostoi Prawosławia na naszych ziemiach”.

Nie wszystko, czego doświadczyliśmy jako dzieci, musi boleć przez całe życie.

Relacja z matką jest jedną z najważniejszych więzi, jakie tworzymy. To dzięki niej uczymy się, czym są bliskość, bezpieczeństwo, zaufanie i stawianie granic. Bywa jednak, że wynosimy z niej lęki, poczucie winy, potrzebę kontroli czy trudność w budowaniu relacji.

Joanna Szczerbaty przygląda się różnym obliczom matek i śladom, jakie pozostawiły w dorosłym życiu córek i synów. Przywołuje poruszające, bardzo bolesne historie z psychoterapii. Historie, w których łatwo odnaleźć własne emocje, doświadczenia i schematy.

Nie możemy zmienić tego, czego doświadczyliśmy jako dzieci. Możemy natomiast zmienić to, jak ta historia wpływa na nasze życie dzisiaj.

To książka o zranieniach, ale przede wszystkim o tym, że można je uleczyć.

Siedem kobiet, siedem dróg wiary i jedno wspólne pragnienie całkowite zawierzenie Bogu.

Maryja, św. Rita, św. Małgorzata Maria Alacoque, św. Faustyna Kowalska, św. Kinga, św. Joanna Beretta Molla i św. Matka Teresa z Kalkuty każda z nich stanęła przed trudnymi wyborami, cierpieniem, samotnością i niezrozumieniem. Każda jednak odważnie odpowiedziała na Boże wezwanie i pozostała wierna swojemu powołaniu.

Drodzy Czytelnicy, oddajemy dziś w Wasze dłonie tę skromną multimedialną publikację, która jest naszym szczerym wyznaniem wdzięcznej miłości dla Matki Bożej Nieustającej Pomocy.

Znajdziecie tu zarys historii cudownej ikony oraz dzieje jej kultu, również na polskiej ziemi. Nie mogło zabraknąć opisu samej ikony oraz jej głębokiej teologicznej symboliki.

Zwieńczeniem naszego maryjnego wotum pisanego słowem i melodią są modlitwy do Matki Bożej Nieustającej Pomocy oraz piosenki wyśpiewane sercem na Jej cześć.

Publikacja zawiera modlitwy najbardziej rozpowszechnione w naszych kościołach, kaplicach, wspólnotach. Zgodnie z zamysłem redakcji ma służyć jako pomoc duszpasterska. Przy większości nabożeństw zaproponowano kilka wersji, by zapewnić wspólnej modlitwie większe urozmaicenie.

Dodatkowo modlitwy na zakończenie adoracji Najświętszego Sakramentu i najczęściej wykorzystywane poświęcenia zostały dołączone w formie zafoliowanej wkładki.

Zbiór nabożeństw maryjnych zawierający m.in. nabożeństwa, błogosławieństwa, obrzędy, litanie, dłuższe rozważania tajemnic różańcowych.

Album ukazuje się w 40. rocznicę męczeńskiej śmierci ks. Jerzego Popiełuszki. Przedstawia wszystkie etapy życia niezłomnego księdza i jego działalność, szczególnie podczas najważniejszych wydarzeń w Polsce lat 80.
Publikacja zawiera ponad 340 fotografii i dokumentów. Zamieszczono zdjęcia amatorskie, z domowych archiwów oraz wykonane przez profesjonalistów. Ponadto album zawiera nieznane zdjęcia ks. Popiełuszki z okresu jego pracy duszpasterskiej w parafiach, a także niepublikowane dotąd fotografie dokumentujące jego działalność wśród tworzącego się NSZZ "Solidarność".
Czytelnik pozna świadectwa prześladowania ks. Popiełuszki przez władze komunistyczne np.: poprzez zachowane dokumenty Służby Bezpieczeństwa, a także fotografie wykonane w czasie śledztwa w sprawie jego porwania i zabójstwa.

Myśli na każdy dzień ze świętymi i błogosławionymi to inspirujący zbiór krótkich refleksji, słów i wskazań zaczerpniętych z życia oraz nauczania świętych i błogosławionych. Każda myśl może stać się okazją do modlitwy, zatrzymania się na chwilę i pogłębienia wiary. To wartościowa książka do codziennej lektury i duchowej refleksji.

Ta malutka książeczka zawiera myśli współzałożyciela Instytutu, ojca Cherubina Pikonia OCD oraz pierwszych członkiń. Niech te drobne perełki będą dla Ciebie inspiracją, otuchą, a przede wszystkim przypomnieniem, że nigdy nie jesteś sam(a), bo zawsze jest z Tobą Ten, o którym wiesz, że Cię miłuje.

Jak odnaleźć ciszę w świecie, który nieustannie domaga się naszej uwagi? Czy modlitwa jest możliwa pośród natłoku myśli, rozproszeń i wewnętrznego niepokoju?

Martin Laird zaprasza czytelnika do odkrycia najgłębszego wymiaru życia duchowego – miejsca, w którym człowiek spotyka Boga sam na sam. Przypomina, że w sercu każdego z nas istnieje niewyczerpana głębia, niezależna od emocji, chaosu czy zmęczenia. To tam, w ukryciu, trwa nieustanna obecność Boga, który czeka na każdego z nas.

Sięgając do mądrości wielkich mistrzów modlitwy chrześcijańskiej, autor pokazuje, że rozproszenia, nuda czy gonitwa myśli nie muszą być przeszkodą na drodze modlitwy. Mogą stać się właśnie drogą prowadzącą do wewnętrznego wyciszenia i głębszego zjednoczenia z Bogiem. Z prostotą i przenikliwością uczy, jak nie zatrzymywać się na powierzchni własnych doświadczeń, lecz odkrywać głębię serca, której wzrok jest nieustannie zwrócony ku Stwórcy.

To książka dla wszystkich, którzy pragną odnaleźć pokój pośród codziennego zgiełku, pogłębić swoją modlitwę i nauczyć się żyć w świadomości Bożej obecności.

Niniejsza publikacja to poruszający zapis świadectw młodych ludzi, którzy odważyli się żyć pasją i miłością, odnajdując odwagę oraz zaskakującą radość nawet w obliczu cierpienia, choroby i dramatycznych życiowych decyzji.

To opowieść o współczesnych bohaterach codzienności: Helenie Kmieć, niosącej pomoc najuboższym dzieciom świata, Richardzie Michaelu Fernando, który oddał życie za drugiego człowieka, oraz Carlotcie Nobile, odnajdującej głęboki sens w zmaganiu z chorobą. To również poruszające świadectwo Chiary Corbelli Petrillo, dla której miłość okazała się potężniejsza niż lęk, a także Pedra Ballestera Arenasa, stojącego w obliczu śmierci z poruszającym wyznaniem: Nigdy nie byłem szczęśliwszy.

Ci młodzi nie są odległymi bohaterami z zamierzchłych epok to ludzie z krwi i kości, z marzeniami i słabościami, których zwyczajność stała się prostą drogą do świętości. Historie Siedmiorga Wspaniałych przedstawionych w książce otwierają serię, która z czasem powiększy się o kolejne poruszające opowieści.

Prawodawstwo liturgiczne strzeże depozytu wiary i kieruje się starożytną zasadą podaną przez Prospera z Akwitanii (390 - 455): ut legem credendi lex statuat supplicandi (aby normę wiary wyrażała norma modlitwy). Dlatego też nikomu, chociażby był kapłanem, nie wolno na własną rękę niczego dodawać, ujmować ani zmieniać w liturgii (KL 22 § 3).

Na bazie teologicznej można zrozumieć potrzebę wydawania przez Stolicę Apostolską różnego rodzaju dokumentów. Sobór Watykański II podał ogólne wskazania dotyczące liturgii. Konieczne zatem są precyzyjne ustalenia oraz ich wyjaśnienia.

Po sześćdziesięciu latach od zakończenia Soboru wydaje się rzeczą słuszną zebranie różnych dokumentów odnoszących się do liturgii, a więc obejmujących okres od 5 lipca 1963 r. do 23 stycznia 2025 r.

Można mieć nadzieję, że zapoznanie się z prawodawstwem liturgicznym Kościoła powszechnego ożywi i pogłębi sprawowanie oraz uczestnictwo w liturgii, a także przyczyni się do lepszego jej rozumienia.