![Okładka](/foto/WDR/1085.jpg)
Thomasina. Liber III et IV
Wydawnictwo: Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikanów "W drodze" Dział: Teologia Format: 152x230 Stron: 628 Oprawa: twarda ISBN: 9788379067794 INDEKS: WDR1085B61184Opis
Wydanie łacińskie. Prezentowany tom zawiera III i IV księgę Thomasiny. Łącznie z tomem obejmującym księgę I i II stanowią pierwszą kompletną edycję tego dzieła powszechnie uznawanego za kluczowe dla narodzin i rozwoju szkoły tomistycznej w późnośredniowiecznej teologii i filozofii. Tekst ten powstał na samym początku XIV wieku, a jego autorem jest Wilhelm z Godino OP (†1336) – dominikanin, profesor teologii na Uniwersytecie Paryskim, który otrzymał kapelusz kardynalski i wziął udział w wielu istotnych przedsięwzięciach – na przykład w procesie beatyfikacyjnym Tomasza z Akwinu i śledztwie dotyczącym ortodoksyjności nauczania Piotra Jana Olivi. Jego najsłynniejszym dziełem jest Tractatus de causa immediata ecclesiasticae potestatis, będący apologią papieskiej supremacji. Thomasina stanowi komentarz do Sentencji Piotra Lombarda i obejmuje szeroki zakres kwestii uznawanych za istotne w uniwersyteckim wykładzie z teologii systematycznej. Bazuje na pracach Tomasza z Akwinu, a zwłaszcza na jego Scriptum super Sententias i Summa theologiae. Dzieło Wilhelma z Godino powstało w szczególnym momencie, mianowicie zaraz po okresie debat wokół poglądów Tomasza z Akwinu i ich krytyki – w dyskusje te byli zaangażowani wpływowi autorzy ostatniej ćwierci XIII wieku, czyli Idzi Rzymianin, Henryk z Gandawy i Wilhelm z La Mare. Tak więc Thomasina zrodziła się jako próba zdefiniowania i zrekonstruowania rdzenia Tomaszowej teologii po fali krytycyzmu ze strony wcześniejszego pokolenia myślicieli. W środowisku dominikańskim Thomasina aż do końca średniowiecza służyła jako podręcznik teologii, prezentujący właściwą interpretację myśli intelektualnego mistrza Zakonu Kaznodziejskiego. Wydanie to zawiera tekst oryginalny Thomasiny w języku łacińskim przygotowany przez prof. dr. hab. Mikołaja Olszewskiego oraz ks. dr. Mirosława Socałę SDS na podstawie zachowanych rękopisów zgodnie z wymogami edytorstwa naukowych tekstów średniowiecznych. Zaopatrzone w bogaty aparat naukowy zarówno filologiczny jak i historyczny, uwzględnia odniesienia do źródeł przywoływanych w tym dziele.