Życie Błogosławionej Marii Felicji (Chiquitungi)

Opis

Maria Felicja Guggiari Echeverría, urodzona w Villarrica del Espíritu Santo w południowym Paragwaju 12 stycznia 1925 r., w wieku szesnastu lat wstąpiła do Akcji Katolickiej i zaangażowała się w działalność religijną, poświęcając Panu Bogu swoją młodość. Była lubianą katechetką, animatorką religijną w środowiskach akademickich oraz opiekunką chorych i starców. W 1955 r. przekroczyła próg klauzury klasztoru karmelitanek bosych w Asunción. Zmarła w opinii świętości zaledwie cztery lata później, 28 kwietnia 1959 r., na zakaźną żółtaczkę. Nazywana jest zdrobniale „Chiquitungą”, tzn. „Maleńką”.

Od dawna namawiano mnie do opisania życia Chiquitungi. Gdy odeszła do Pana, najpierw zwrócono się z taką prośbą do jej pierwszego kierownika duchowego, ks. Juana Cipriano Prieto, a ten święty kapłan napisał piękny szkic biograficzny. W pracy wykorzystał niektóre rękopisy s. Marii Felicji (Dziennik A, Dziennik B), a także, choć w mniejszym stopniu, listy adresowane do Ángela Sauá Llanesa (wtedy seminarzysty), które ten zachował, wbrew wyraźnym poleceniom autorki. Wspomniany szkic nosi tytuł Un lirio de la Acción Católica Paraguaya. María Felicia Guggiari Echeverría („Maria Felicja Guggiari Echeverría. Lilia paragwajskiej Akcji Katolickiej”). Bardziej trafne byłoby użycie w tytule słowa „jaśmin”, bo paragwajski jaśmin, o drobnych kwiatach i bardzo subtelnym zapachu, to prawie symbol Chiquitungi. Nosiła go zawsze na piersi i wręczała innym jako wyraz sympatii. Szkic, napisany z wielkim entuzjazmem przez księdza J. Prieto – w czasie gdy z powodu nieodwracalnej choroby był już zamknięty w swojej „zimowej kwaterze” – stanowi cenne źródło informacji. Przez dziewięć lat miał osobisty kontakt z błogosławioną w Villarrice, a w swojej pracy uwzględnił także wspomnienia jej matki, do których już nie mamy dostępu. Stanowią one nieocenioną pomoc w zrozumieniu pierwszych lat życia s. Marii Felicji. Niestety, ks. J. Prieto nie wykorzystał ich zbyt szeroko. Dodać też trzeba, że jego tekst pozbawiony jest porządku chronologicznego, jak również ram historycznych. Trudno zatem prześledzić proces duchowy s. Marii Felicji w tak ważnych aspektach jak jej działalność apostolska, ewolucja uczuciowa – tak centralna dla całej jej egzystencji – rozwój powołania do życia zakonnego, ofiarowanie siebie w intencji kapłanów oraz tajemnica życia ukrytego z Chrystusem w Bogu – w Karmelu. Później, dopóki nie przeanalizowano obfitej dokumentacji, zgromadzonej przy okazji diecezjalnego etapu procesu beatyfikacyjnego, nie powstała żadna inna biografia. Po zbadaniu pism s. Marii Felicji zebrano je i udostępniono w czterech tomach: Dzienniki osobiste (A, B i C), Poesías („Poezje”), Cartas („Listy”) i Apuntes („Notatki”), do których należy dodać kolejny tom zawierający Escritos referentes a la Sierva de Dios („Pisma dotyczące służebnicy Bożej”). Dzięki nim możemy lepiej i dokładniej poznać życie i cnoty Chiquitungi. Prawie gotowa jest już publikacja Vida documentada de la Sierva de Dios M.ª Felicia de Jesús Sacramentado („Udokumentowane życie Służebnicy Bożej Marii Felicji od Jezusa w Najświętszym Sakramencie”). Jednak istnieje też potrzeba napisania prostszego, krótszego i bardziej przystępnego tekstu, pozbawionego całego „naukowego aparatu”, którego domaga się „udokumentowane życie”. To właśnie postaram się zrobić, używając codziennego, przystępnego języka i pozostawiając specjalistom zapisanie życia Chiquitungi w języku literackim. Trzeba zaznaczyć, że w niniejszej publikacji, z konieczności krótkiej, nie jest możliwe wskazanie źródła każdej zawartej tu informacji, co byłoby konieczne w „historii krytycznej”. Wszystko jednak oparte jest na udokumentowanych źródłach, nawet jeśli wprost ich nie podajemy.
Biografia podzielona jest na cztery etapy, wyznaczone przez cztery środowiska, w których toczyło się życie błogosławionej: Villarrica (1925–1950); Asunción (1950– 1955); Karmel (1955–1959); szpital Czerwonego Krzyża (1959). Tę niewielką pracę o życiu Chiquitungi, życiu osoby zakochanej w Jezusie i Kościele, życiu, które poświęciła apostolatowi, kontemplacji, Eucharystii i Maryi, ofiarowujemy Bogu w Trójcy Świętej, Ojcu, Synowi i Duchowi Świętemu, Panu, dla którego s. Maria Felicja żyła, składając siebie „jako ofiarę żywą, świętą, Bogu przyjemną” (Rz 12, 1).

Julio Félix Barco OCD