Kościół Katolicki

Niniejsza Nota stanowi odpowiedź na liczne pytania i propozycje, które w ostatnich dekadach wpłynęły do Stolicy Apostolskiej – w szczególności do niniejszej Dykasterii – dotyczące kwestii związanych z kultem maryjnym, a zwłaszcza niektórych tytułów maryjnych. Są to zagadnienia, które budziły niepokój ostatnich Papieży i były wielokrotnie poruszane w ciągu ostatnich trzydziestu lat w różnych obszarach działalności Dykasterii, takich jak kongresy, sesje zwyczajne itp. Dzięki temu Dykasteria posiada bogaty materiał, stanowiący podstawę niniejszej refleksji.
Wyjaśniając, w jakim znaczeniu niektóre tytuły i wyrażenia odnoszące się do Maryi są dopuszczalne, a w jakim nie, niniejszy tekst jednocześnie ma na celu pogłębienie właściwych podstaw kultu maryjnego, określając miejsce Maryi w Jej relacji z wiernymi w świetle tajemnicy Chrystusa jako jedynego Pośrednika i Odkupiciela. Oznacza to głęboką wierność tożsamości katolickiej, a jednocześnie szczególne zaangażowanie ekumeniczne.
Motywem przewodnim tych stron jest macierzyństwo Maryi wobec wierzących, kwestia, która powraca często, wraz z wielokrotnie powtarzanymi stwierdzeniami, wzbogacającymi i uzupełniającymi ją – niczym w spirali – poprzez nowe refleksje.
Pobożność maryjna, ożywiana przez Jej macierzyństwo, jest tu przedstawiona jako skarb Kościoła. Nie chodzi o korygowanie pobożności wiernych, którzy w Maryi odnajdują schronienie, siłę, czułość i nadzieję, ale przede wszystkim o jej docenienie, uznanie jej piękna i promowanie, ponieważ jest ona mistagogicznym i symbolicznym wyrazem ewangelicznej postawy zaufania Panu, którą sam Duch Święty budzi w wierzących. Rzeczywiście, ubodzy „odnajdują również czułość Boga w obliczu Maryi. W nim widzą odzwierciedlone podstawowe przesłanie Ewangelii”.
Jednocześnie istnieją pewne grupy poświęcone refleksji mariologicznej, publikacje, nowe formy pobożności oraz postulaty dogmatów maryjnych, które nie wykazują tych samych cech co pobożność ludowa, lecz ostatecznie proponują określony rozwój dogmatyczny i znajdują silny wyraz w przestrzeni medialnej, często budząc wątpliwości wśród prostych wiernych. Czasami są to reinterpretacje wyrażeń używanych w przeszłości w innym znaczeniu. Dlatego niniejszy dokument uwzględnia te propozycje, aby wskazać, w jakim znaczeniu niektóre z nich odpowiadają autentycznej pobożności maryjnej inspirowanej Ewangelią, a w jakim znaczeniu innych należy unikać, ponieważ nie sprzyjają one właściwemu zrozumieniu harmonijnego charakteru całego przesłania chrześcijańskiego.
Z drugiej strony, w różnych częściach niniejszej Noty przedstawiono obszerne rozważania biblijne, które pomagają pokazać, że autentyczna pobożność maryjna nie pojawia się jedynie w Tradycji Kościoła, ale już w Piśmie Świętym. Te istotne ślady biblijne uzupełniają teksty Ojców Kościoła, Doktorów Kościoła i ostatnich Papieży. W ten sposób Nota nie tyle nakłada ograniczenia, ile stara się towarzyszyć i wspierać miłość do Maryi oraz zaufanie do Jej macierzyńskiego wstawiennictwa.

Wiara nie jest jakąś abstrakcyjną formułą ani jakąś teorią do przyswojenia, ale spotkaniem z żywym Panem Jezusem w Jego zawsze żywym Kościele. Wierzący musi również znać treść swojej wiary, ponieważ dziś bardziej niż kiedykolwiek wzywa się go do jej uzasadnienia. Zmieniony kontekst kulturowy, w którym żyjemy, przeniknięty między innymi silnym akcentem wiedzy naukowej, zobowiązuje nas do poważnego traktowania naszej wiary, aby uzasadnić akt wolności, którym potwierdzamy naszą wiarę w Jezusa Chrystusa.
Niniejsza publikacja jest odpowiedzią na te potrzeby. Przedstawia syntetyczne i całościowe przedstawienie wiary katolickiej, które pozostawił nam papież Benedykt XVI. To podstawa naszego życia i chrześcijańskiej tożsamości, która pozwala nam uchwycić prawdziwą i realną obecność Chrystusa jako wsparcie i gwarancję miłości, która nigdy nie zawiedzie. Sięgnij po książkę i przyjmij zaproszenie do podążania tą ekscytującą drogą!

60 lat temu - 28 października 1965 roku - ukazała się Deklaracja o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich "Nostra aetate". To w Kościele dokument przełomowy, podkreślający, że:

Żydzi nigdy nie przestali być narodem wybranym i nie zostali w tym względzie zastąpieni przez Kościół;

nie ponoszą odpowiedzialności za śmierć Jezusa;

każda forma antysemityzmu zasługuje na całkowite potępienie.

Przez następne lata Stolica Apostolska rozwijała treści Nostra aetate w kolejnych dokumentach. Niniejsza jubileuszowa publikacja zbiera je wszystkie i opatruje współczesnymi komentarzami teologicznymi.

Rod Dreher, autor bestsellerowych książek Opcja Benedykta i Żyć bez kłamstwa, zabiera nas w podróż do nadprzyrodzonego świata cudów, znaków i niepojętych tajemnic. W czasach, gdy Zachód odwrócił się od metafizycznego wymiaru rzeczywistości, autor pokazuje, że Bóg wciąż działa – często tuż obok nas – a w świecie dzieją się rzeczy, których nie jesteśmy w stanie objąć wyłącznie rozumem.
W książce poznasz, między innymi, historię Nino, prawnika, którego życie odmieniło się po spotkaniu z niewyjaśnionym zjawiskiem, czy Iana – narkomana uwolnionego od nałogu nad rzeką Jordan, gdzie doświadczył cudu. Usłyszysz również opowieści o aniołach, demonach, cudach i chwilach, gdy zasłona między światem widzialnym a duchowym całkowicie znika.
Czy to możliwe, że świat jest naprawdę „zaczarowany”, a my utraciliśmy zdolność, by to dostrzegać? Czy cuda, o których słyszymy, są jedynie legendami z dawnych czasów, czy też dzieja się tu i teraz, tylko zbyt rzadko mamy odwagę w nie uwierzyć? Czy to możliwe, że odpowiedź na nasz głód sensu i duchowe poszukiwania jest o wiele bliżej, niż sądzimy?
Ta książka to zaproszenie, by otworzyć oczy na działanie Boga w codzienności i odzyskać zdolność zachwytu, który ożywia wiarę i nadaje życiu prawdziwy sens.
Rod Dreher to amerykański dziennikarz, publicysta i pisarz, znany z obrony konserwatywnych wartości chrześcijańskich oraz analizy zagrożeń duchowych i kulturowych współczesnego Zachodu. Urodzony w 1967 roku w Baton Rouge, kształcił się na Uniwersytecie Stanowym Luizjany, a swoje teksty publikował m.in. w „National Review”, „The American Conservative” i „The Dallas Morning News”.

w sprzedaży od 19 listopada

Co to znaczy, że Bóg jest Obecnością?
Czy można podzielić się doświadczeniem Jego bliskości z innymi?
Czy wspólnota Kościoła jest przestrzenią, w której możemy realnie doświadczyć Chrystusa?

Bóg jest wszechobecny. Wierzymy w to, ale w codzienności, pełnej trosk i pośpiechu, mało kto doświadcza, że to właśnie „w Nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy”. Trudno nam uwierzyć w Obecność, która jest niezmienna, uważna na każdego człowieka, a do tego nieskończenie miłująca. Ksiądz Robert J. Woźniak, wybitny teolog, towarzyszy czytelnikom w odkrywaniu konkretnych przestrzeni, w których Bóg jest z nami. Nie ogranicza się pod tym względem jedynie do tematu Kościoła, liturgii czy modlitwy. Przypomina, że zwłaszcza eucharystyczna obecność Chrystusa między nami – prawdziwa, rzeczywista i substancjalna – jest dla nas szczególnym oparciem i paradoksalnie to właśnie ona pozwala pośrodku życiowego zabiegania odzyskać kontakt z realnością.
Autor nie tylko uczy, jak twórczo przeżywać bliskość Boga w chwili, która trwa, ale także zachęca, by nie stracić z oczu perspektywy wieczności.
Zmieniliśmy Ewangelię w teorię zagospodarowania ziemi tu i teraz. A gdzie w tym wszystkim jest perspektywa, która daje człowiekowi oddychać? Nowy Testament nazywa Chrystusa Tym, który przychodzi. Nie mówi o Nim, że przyszedł, zasiadł i już się nie poruszy. Chrystus wczoraj, dziś, ten sam także na wieki – zawsze dynamiczny, przychodzący… Bóg wie, do czego mnie powołał. Moje życie ma o tyle sens, o ile wiem, że czeka na mnie Boża obietnica. Wtedy dopiero mogę zadbać o moją teraźniejszość, kiedy jest ona obdarowana przyszłością.

Kościół nie milczy. Kościół ma twarz młodą, żywą, myślącą. Kościół żyje.
W świecie, w którym Kościół bywa opisywany jako „bezduszny, bezczelny, bogaty, bezideowy i bezkarny”, spychany na margines życia, o. Jacek Salij – dominikanin, filozof i teolog – rysuje jego zupełnie odmienny obraz.
Z jednej strony o. Salij pokazuje Kościół zmagający się z kryzysem wiary i zewnętrzną agresją, z drugiej – Kościół tętniący życiem, wrażliwością i młodą odwagą. Te krótkie teksty nie tylko odpowiadają na zarzuty stawiane Kościołowi i rodzące się nierzadko wątpliwości, ale też pomagają zrozumieć duchowe znaczenie wiary w świecie, który próbuje obyć się bez Boga.
„Młoda twarz Kościoła” to zbiór felietonów tego uznanego publicysty publikowanych w latach 2023–2025 na portalu «Opoka».
O. Salij, zawsze wierny nauczaniu Kościoła i pełen troski o współczesnego człowieka, podejmuje trudne tematy: sekularyzację, życie nienarodzone, nierozerwalność małżeństwa, sens cierpienia czy obecność chrześcijaństwa w przestrzeni publicznej.
To książka, która inspiruje, prowokuje do myślenia i przypomina, że wiara katolicka nie traci na aktualności – przeciwnie, dziś mówi głosem młodym, świeżym i mocnym.

Światłość w ciemności to synteza dziejów Kościoła katolickiego od chwili powołania pierwszych Apostołów aż po czasy współczesne. Daleka od politycznej poprawności i zideologizowanych wersji historii pozwala zrozumieć wiele zachodzących na przestrzeni wieków procesów i zdarzeń.
Pokazująca działanie Ducha Świętego w dziejach książka stanowi znakomite kompendium, które z pewnością będzie cenną pomocą dydaktyczną dla katechetów, studentów teologii, grup duszpasterskich, młodych zakonników oraz wszystkich pragnących poznać prawdziwą historię Kościoła.
Celem tej pozycji jest budzić wiarę i miłość do Kościoła na gruncie Prawdy. To niezastąpiony przewodnik po drogach Bożej logiki i Opatrzności zarówno dla wiernych, jak i poszukujących.

Józef Andrasz SJ (1891–1963) wstąpił do Towarzystwa Jezusowego, mając niespełna piętnaście lat. Przez kolejne dekady życia zakonnego i kapłańskiego swoje wszechstronne talenty konsekwentnie wykorzystywał – zgodnie z zamysłem św. Ignacego z Loyoli – na większą Bożą chwałę.
Książka Stanisławy Bogdańskiej ukazuje go nie tylko jako zaangażowanego m.in. w popularyzację tematyki dotyczącej życia duchowego, kultu Serca Jezusowego i Apostolstwa Modlitwy, ale również jako człowieka prowadzącego głębokie życie duchowe oraz cenionego rekolekcjonistę, spowiednika i kierownika duchowego.

Ojciec Józef Andrasz w najwyższym stopniu wypełnił zadanie, które jest misją jezuitów: „Towarzyszyć duszom”.

Pomagał w drodze do świętości wielu osobom świeckim i konsekrowanym, ale jego najbardziej znaną penitentką jest św. Faustyna Kowalska, dla której był pierwszym i ostatnim spowiednikiem oraz kierownikiem duszy. Wspierał ją również na trudnej drodze głoszenia światu orędzia o Bożym miłosierdziu. To na kartach Dzienniczka zachowały się słowa Jezusa, który nazwał ojca Andrasza przyjacielem Serca swojego (Dz. 967).

Czym jest Kościół? Jak go rozumieć? Co jest istotą jego powołania?

Ksiądz Grzegorz Strzelczyk podejmuje w swojej książce teologiczną refleksję nad tożsamością i misją Kościoła. Poprzez namysł nad historią wspólnoty uczniów Chrystusa pomaga zmierzyć się z pytaniami o pochodzenie oraz kształtowanie się teologicznych przekonań, struktur i praktyk, które składają się na oblicze współczesnego Kościoła katolickiego. Analizuje przemiany samoświadomości wspólnoty, która istnieje już ponad dwadzieścia wieków, a swoje spostrzeżenia odnosi do dzisiejszych czasów, charakteryzujących się zarówno dynamicznymi globalnymi przemianami, jak i impasem w relacjach Kościoła ze „światem”. Objaśnia procesy, które prowadzą go w kierunku reformy, a także nowego impulsu duszpasterskiego – jak np. synodalność – oraz pobudza do namysłu i dyskusji o jego przyszłości.
Eklezjologia Strzelczyka to „must read” dla wszystkich pracujących w Kościele. Mam nadzieję, że jego praca doczeka się właściwego odbioru i wzbudzi dyskusje. Nie tylko te teologiczne, ale przede wszystkim duszpasterskie.
ks. prof. dr hab. Robert J. Woźniak

8 maja 2025 roku nad dachem Kaplicy Sykstyńskiej uniósł się biały dym. Kardynałowie zgromadzeni na konklawe dokonali wyboru 267. papieża, którym został Amerykanin - Robert Francis Prevost, augustianin.
Tomasz P. Terlikowski, od początku śledzący bacznie pierwsze kroki Leona XIV i wsłuchujący się uważnie w jego wypowiedzi, przybliża sylwetkę kolejnego Następcy św. Piotra i zastanawia się, które kwestie są i będą dla Ojca Świętego kluczowe w jego posłudze. To nie tylko książka o papieżu, ale również o czasach zmian, których doświadczamy, i o rerum novarum - rzeczach nowych, które w dzisiejszym świecie mogą znaczyć coś innego niż w czasach Leona XIII.
Światłem i mocą Ducha Świętego budujmy Kościół oparty na miłości Boga i będący znakiem jedności, Kościół misyjny, który otwiera ramiona na świat, głosi Słowo, pozwala, by go niepokoiła historia, i który staje się zaczynem zgody dla ludzkości. Razem, jako jeden lud, jako fratelli tutti, idźmy ku Bogu i miłujmy się wzajemnie.
Fragment homilii Leona XIV podczas mszy św. inaugurującej pontyfikat

Drugą część albumu W kręgu Różańca otwierają zdjęcia Agaty Jóźwiak, pochodzącej z Torunia. To wprowadzenie jest jak najbardziej w temacie.

W pierwszej wersji albumu miałem zamiar zmieścić cały różaniec, ale szybko się okazało, że wyjdzie z tego cegła. Dlatego tę pierwszą wersję nazwałem matką. Jedno dziecko (część obejmująca tajemnice radosne i tajemnice światła) już się z niej narodziło.

Pora na drugie dziecko (część zawierającą tajemnice bolesne, jak je podaje różaniec i tajemnice chwalebne). Zanim jednak przejdziemy do tajemnic chwalebnych, zatrzymamy się trochę dłużej nad tajemnicami zbawczej męki Chrystusa, odczytanej w kluczu DROGI KRÓLA-OBLUBIEŃCA.

Jezus z Apostołami zmierza do Jerozolimy z pełną świadomością, co Go w mieście czeka. Jego królewską drogę otwiera uroczysty wjazd do miasta w Niedzielę Palmową. Nie wchodzi do Jerozolimy potajemnie, przez nikogo nie rozpoznany. To jest intronizacyjny wjazd Króla Pokoju. Nie wjeżdża na rumaku bojowym, ale na źrebięciu oślicy, zgodnie z zapowiedzią proroka Zachariasza (Za 9,9), którą przytacza Mateusz, Apostoł i Ewangelista (zob. Mt 21,5).

Kiedy po rozmnożeniu chlebów i nasyceniu pięciu tysięcy mężczyzn (J 6,1-14) Jezus poznał, że mieli przyjść i porwać Go, aby Go obwołać królem, sam usunął się znów na górę (J 6,15).

Tym razem Jezus nie ucisza tłumu wiwatującego na Jego cześć, zwłaszcza dzieci (Ps 8,3), mimo że faryzeusze i uczeni w Piśmie domagają się tego od Niego. On wie, że tydzień nie minie, a świat dowie się, jaką koronę i tron dostanie, ale wie także, że to jest godzina, na którą przyszedł (zob. J 12,23-33).

Różaniec na okładce albumu ma kształt stojącej klepsydry. Do jej górnej części schodzi po pionie krzyżyk z wprowadzającymi paciorkami. W dolnej części klepsydry leży połowa owocu granatu. Prawa ćwiartka jest nienaruszona, ale z lewej ćwiartki wybrane są wszystkie ziarna. Po oczyszczeniu wewnętrznej skórki owocu pojedyncze ziarna tak zostały dodane, aby przypominały piasek spadający w zwykłej klepsydrze piaskowej. Liczy się każde ziarenko.

Obok klepsydry, po lewej stronie leży druga połowa granatu, wierzchnią stroną owocu do góry. Koronka owocu obrócona jest w lewo. Ten owoc nie patrzy w stronę krzyżyka różańca. Leży wyżej niż owoc w dolnej części klepsydry i stanowi podporę dla drugiej połowy owocu, która jest pochylona mocno do przodu.

Światło od krzyża różańca oświetla górną krawędź podpartej połowy, ale jej ziarna pozostają poza zasięgiem światła. Na tło kompozycji pada cień owocu. Jezus Chrystus oddaje swoje życie za wszystkich, niezależnie od tego, czy ktoś Jego dar przyjmie, czy odrzuci.

W świeckim kalendarzu przywykliśmy do rozpoczynania Nowego Roku od pierwszego dnia stycznia. Rok wegetacyjny mierzymy od wiosny, gdy po zimowym odpoczynku, przyroda budzi się do nowego cyklu życia.

Album W kręgu Różańca wraca do kalendarza liturgicznego, bo pierwsza część różańca (tajemnice radosne) zaczyna się od tajemnic adwentowych, a rok liturgiczny rozpoczyna właśnie Adwent. Ten okres w pierwszej fazie przypomina długie oczekiwanie ludzkości (od upadku człowieka w Edenie) na przyjście obiecanego przez Boga Mesjasza. Druga faza (17 do 24 grudnia) wiąże się bezpośrednio z przygotowaniem do uroczystości Bożego Narodzenia. Uroczystość Zwiastowania Pańskiego (25 marca) obliczono przez cofnięcie czasu o dziewięć miesięcy od ustalonej na 25 grudnia uroczystości Bożego Narodzenia.

Sam Różaniec zamyka się na tajemnicach chwalebnych, związanych z duchowymi owocami przejścia Chrystusa przez krzyż do chwały zmartwychwstania, które są zapowiedzią nowego nieba i nowej ziemi oraz wiecznych godów Baranka i Jego Oblubienicy, gdy Bóg będzie wszystkim we wszystkich.

Rok liturgiczny zamyka uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata (34 niedziela zwykła w ciągu roku), a tydzień następujący po tej niedzieli skupia naszą uwagę na oczekiwaniu powrotu Chrystusa Króla w chwale.

Album jest dziełem wspólnym zaprzyjaźnionych ze sobą osób. Część z nich zna się dłużej, inne przez pośrednictwo swoich znajomych włączyły się do współpracy w październiku lub listopadzie 2024 roku. Jedni przysłali swoje zdjęcia, inni pisali teksty, niektórzy dali jedno i drugie. Ich imiona i nazwiska są podane na stronie tytułowej.

Nowe wydanie jednej z najważniejszych monografii Soboru Nicejskiego, przepracowane i uzupełnione z okazji 1700. rocznicy zwołania pierwszego soboru powszechnego (325–2025).

Praca jest owocem wieloletnich studiów Henryka Pietrasa SJ nad dokumentami soborów powszechnych i aktami synodów starożytnego Kościoła oraz jego szczególnych zainteresowań Soborem Nicejskim. Autor drobiazgowo analizuje teksty źródłowe, zamieszczając je w przekładzie i greckim oryginale. W komentarzu do nich kwestionuje większość obiegowych, a nierzadko fundamentalnych opinii na temat celów zwołania soboru, osób, które odegrały na nim kluczową rolę, oraz znaczenia sformułowanych kanonów i przyjętego credo. Odchodzi od utartych wyjaśnień i stawia nowe hipotezy, według których rzeczywista rola Soboru Nicejskiego jest zaskakująca. Rezygnuje przy tym z naukowego żargonu i o realiach starożytnego Kościoła mówi, używając najnowszej terminologii oraz odwołując się do współczesnych analogii. Tę ważną monografię czyta się niczym powieść detektywistyczną.

Księga Zmarłych zawiera tabele na dane personalne zmarłego, data i miejsce pochówku, wykaz sakramentów udzielonych przed śmiercią oraz uwagi.

Księga Ochrzczonych zawiera tabele na dane personalne ochrzczonego, data i miejsce chrztu, dane rodziców i chrzestnych, miejsce na informacje z odpisu aktu urodzenia, wykaz kolejnych sakramentów oraz rubrykę na uwagi.

W różańcu nasze życie splata się z życiem Matki Bożej. Sytuacje z codzienności stają się jakby odbiciem wydarzeń ewangelicznych. Idziemy drogą Maryi, kroczymy Jej śladami – to nam daje odwagę, uwalnia od lęku… W ten sposób modlitwa różańcowa, która jest łącznikiem między niebem a ziemią, staje się siostrą ikony, nazywanej oknem ku wieczności. Czasem, w chwilach ciężkich, kiedy nawet powtarzanie Zdrowaś Maryjo wydaje się być ponad nasze siły, wystarczy przesuwać wzrok z jednej ikony na drugą, by w ten sposób złączyć swoje życie i swoje cierpienie z życiem Jezusa i Maryi. Zawsze odnajdziemy się w którejś z tajemnic.

Wśród wymienionych w książce kapłanów są niezłomni, którzy przeszli przez więzienia i szykany, zostali ze swoją owczarnią i wiernie jej służyli do końca. Niektórzy z nich zapisali się w historii Kościoła na Białorusi jako męczennicy. Bez nich nie byłoby kapłanów nowego pokolenia, którzy w czasach ateizmu przeszli formację do kapłaństwa potajemnie albo w seminariach w Kownie i Rydze, a po upadku Związku Sowieckiego – w Grodnie i Pińsku. Oni wspierali pokolenie starszych i doświadczonych kapłanów, aby przejąć od nich pałeczkę sztafetową w posłudze Kościoła jako sakramentu powszechnego zbawienia.

Książka przedstawia całościowy przegląd życia i posługi kapłanów w trudnych czasach ateizmu i początkach odrodzenia. Ich świadectwo wiary i posługi będzie bardzo pożyteczne w formacji nowych kapłanów i ich służeniu w nowych czasach. Kościele XXI wieku nie bój się, idź naprzód i prowadź ludzi do portu wiecznego zbawienia ze świadectwem kapłanów przedstawionych w tej książce.

Kolejny tom serii Mystagogia Benedicti jest poświęcony uroczystościom i świętom związanym z apostołami: św. Piotrem i św. Pawłem. Tym samym kontynuujemy cykl liturgiczny o świętych, idąc za opublikowanymi już tekstami uroczystości i świąt Pańskich oraz tekstami Maryjnymi. Podczas kwerendy okazało się jednak, że wypowiedzi Benedykta o tych apostołach wykraczają daleko poza tradycyjne daty: święta Nawrócenia św. Pawła (25 stycznia); święta Katedry św. Piotra (22 lutego) i uroczystości św. Piotra i Pawła (29 czerwca). Papież wielokrotnie powracał do postaci obu apostołów i ich nauczania podczas audiencji generalnych, zarówno w cyklu o świętych i błogosławionych Kościoła, jak też w katechezach o modlitwie. Wydarzeniem bezprecedensowym jednak był ogłoszony Rok św. Pawła (2008–2009), i cały cykl tematycznych wypowiedzi o Apostole Narodów zarówno w Rzymie, jak też podczas pielgrzymek do miejsc naznaczonych obecnością św. Pawła. Należy również pamiętać, że papieska posługa wiąże się nierozerwalnie z rzymskimi bazylikami tychże apostołów, w których następca św. Piotra tradycyjnie inauguruje swoją posługę. Przemawiając w tych miejscach Benedykt XVI wyraźnie odwoływał się do ich postaci i dziedzictwa. Ogromna ilość zebranych wypowiedzi papieskich z całego pontyfikatu poświęconych jedynie tym dwom apostołom legła u podstaw naszej decyzji o ich publikacji w osobnym tomie.

Oto książka, która opowiada dzieciom niezwykłą historię Bożego Narodzenia, od zwiastowania po hołd trzech króli. Rysunki autorstwa Amandine Wanert pięknie obrazują opowiadania Inès d’Oysonville. Dziecko może strona po stronie zagłębić się w cud wcielenia: wszechmogący Bóg staje się dzieckiem!

Miał rację św. Augustyn, gdy na kartach swych Wyznań zanotował: „Jakże wielki jesteś, Panie. […] Stworzyłeś nas bowiem jako skierowanych ku Tobie. I niespokojne jest serce nasze, dopóki w Tobie nie spocznie”. Tego niepokoju doświadcza każdy, zwłaszcza od chwili, gdy stanie wobec pytania o sens życia. Nie sposób przed tym pytaniem uciec, choć stawiamy je sobie chyba zbyt rzadko. Niemniej, co nie powinno dziwić, dopada nas ono zupełnie niespodziewanie. Wtedy je sobie uświadamiamy. Odpowiedź zaś nie jest prosta. Co więcej, nawet nieźle poinformowany dr Google tym razem też nie przyjdzie z pomocą naszym egzystencjalnym lękom, które targają naszym sercem. Z pomocą przyjść może ta właśnie książka. (…)