Kościół Katolicki

Niniejsza monograficzna księga poświęcona jest nie tylko upamiętnieniu postaci Jana Pawła II, popularyzacji jego dziedzictwa, ale przede wszystkim naukowej refleksji dotyczącej różnych aspektów myśli i nauczania świętego papieża. Niektórzy pamiętają jeszcze, jak spontanicznie w społeczności akademickiej Krakowa i całej Małopolski narodziła się przed czternastu laty myśl organizowania Dni Jana Pawła II.

Pasjonująca historia Soboru Watykańskiego II uwzględniająca dokumenty oraz działania osób i grup, które odegrały kluczową rolę w czasie soborowych obrad. Autor – uczestnik tamtych wydarzeń - odkrywa tajemnice jawnych i zakulisowych spotkań i dyskusji, przytacza wiele faktów dotąd nieznanych lub przemilczanych. Stara się zrozumieć intencje i argumenty uczestników Soboru, który w decydujący sposób wpłynął na losy Kościoła i świata w następnych dziesięcioleciach.

Książkę o. Wiltgena trzeba więc przeczytać, bo jest ona ważnym głosem w toczącym się sporze o interpretację dzieła Vaticanum II. Obala szereg mitów, narosłych wokół tego ważnego wydarzenia z historii Kościoła katolickiego. Jest szczególnie ważna dla polskiego czytelnika. To bowiem w Polsce, znajdującej się obecnie z całym światem na przełomie wieków, spór o Sobór Watykański II nie jest tylko sporem o przeszłość Kościoła. Jest sporem o Jego przyszłość. – Grzegorz Kucharczyk, ze wstępu.

Dokument ten skierowany jest do wszystkich członków, liderów, założycieli i przełożonych wspólnot i ruchów formacyjno-ewangelizacyjnych jako narzędzie pomocne w rozeznawaniu komunii danej wspólnoty z Kościołem powszechnym oraz jej zdrowego funkcjonowania i rozwoju.

Kościół zawsze z radością przyjmował i przyjmuje powstające w jego łonie wspólnoty i ruchy formacyjno-ewangelizacyjne i traktuje je jako owoc płodnego działania Ducha Świętego oraz dar Bożej Opatrzności. Dynamizm duchowego życia widoczny w istnieniu i działaniu tych wspólnot i ruchów nie jest jednak wolny od niebezpieczeństwa wypaczeń. Duch tego świata (por. 1 Kor 2,12) już od czasów apostolskich wpływał bowiem deformująco i w konsekwencji niszcząco na dynamizm niektórych grup czy wspólnot. Dlatego też Kościół od początku swego istnienia starał się wskazywać na kryteria pozwalające odróżnić to, co w działaniu danych wspólnot pochodzi od Ducha Bożego, od tego, co pochodzi od ducha tego świata. Kryteria te miały pomóc w rozeznaniu zarówno fundamentalnej kwestii, jaką jest realna łączność danej wspólnoty czy ruchu z Kościołem powszechnym, jak i aktualnej kondycji określonej wspólnoty. Kryteria takie przez całe wieki stanowiły więc klarowny i konkretny opis sposobu, w jaki Matka Kościół rozpoznawała w różnych wspólnotach i ruchach swoje dzieci oraz określała stan ich duchowego zdrowia.

Komisja Nauki Wiary Konferencji Episkopatu Polski, biorąc pod uwagę fenomeny obecnych czasów oraz sytuację Kościoła w Polsce, w swoim dokumencie wskazuje na kryteria pozwalające rozpoznać, które wspólnoty i ruchy pozostają w jedności wiary i życia z Kościołem powszechnym. Formułuje również kryteria pozwalające dostrzec i nazwać niepokojące tendencje, które choć same z siebie nie zrywają komunii danej wspólnoty czy ruchu formacyjno-ewangelizacyjnego z Kościołem, to jednak mogą doprowadzić do groźnego wypaczenia dynamizmu wspólnoty. Kryteria te stanowią ostrzeżenie przed niebezpieczeństwami związanymi z kierunkiem, w którym zmierzają dana wspólnota czy ruch.

Czym jest Polska? Skąd się wzięła? Po co ona komu? Nie chodzi tu o Polskę w sensie geograficznym czy gospodarczym, ale metafizycznym i cywilizacyjnym. Dlaczego warto być Polakiem?

Takich pytań dziś się już nie zadaje. Są staromodne, przestarzałe, nie na czasie. Polskość stała się niewygodna, jakby stanowiła przeszkodę w dotarciu do czegoś większego, a bardziej uniwersalnego. Książka Krystiana Kratiuka to próba myślenia o Polsce i Polakach z perspektywy wiecznej. Pokazuje, że polskość to zadanie, misja, które można przyjąć albo odrzucić. Publicysta dowodzi, że troska o katolickie dziedzictwo w Polsce nie jest tylko kwestią prywatną, ale zbiorową, państwową, a nawet prawną. Prawdziwym wyzwaniem jest zachowanie niepodległości Polski, wolnej od obcego, antykatolickiego rządu. Od wschodniej barbarii, islamskiego kłamstwa czy zachodniego ateizmu. Jak to osiągnąć, to już zupełnie inne pytanie. A odpowiedź będzie na pewno łatwiejsza dla tych, którzy książkę Kratiuka przeczytają i przemyślą.

Nie lubię określenia „fundamentalne”. Jest nadużywane i nieustannie się dewaluuje. A jednak określenie „fundamentalne” było jedynym właściwym słowem, które przychodziło mi na myśl, gdy czytałem książkę Krystiana Kratiuka. Autor stawia pytania co się zowie fundamentalne, a więc zasadnicze. Kto je pomija, jest bezradny. Nie wie, na czym polega patriotyzm, czym są obowiązki narodowe, w jaki sposób można zrealizować dobro wspólne, co wyróżnia i odróżnia Polaków od reszty nacji. Gdyby Polska porzuciła swoje dziedzictwo zawarte w obyczajach, prawach, przesądach, to kim w ogóle byliby Polacy? Masą, ciżbą, tłumem pozbawionym charakteru, ideałów i celu.

Paweł Lisicki

Młodość to czas wielu ważnych odkryć: zainteresowań, zdolności, talentów, marzeń, pragnień, przyjaźni, miłościú Młodość to czas odkrywania bezcennego daru, jakim jest samo życie, z którego możesz uczynić wspaniały dar! Twoimi przewodnikami w odkrywaniu tajemnicy życia, jego radości, sensu, wartości i piękna, są Maryja i Jezus.

Klasztor pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia NMP przy ulicy Rakowickiej jest duchowym spadkobiercą pierwszego murowanego klasztoru karmelitów bosych w Krakowie. Chociaż w 1907 roku plac pod budowę znajdował się na rogatkach miasta, dzisiaj jest integralną częścią Śródmieścia. Budynek jest sąsiadem dworca głównego. Sprawia wrażenie, jakby stał na szóstym, dodatkowym peronie, przyjmując ludzi drogi, którzy chcą pojednać się z Bogiem i powierzyć Mu własne martwienia w cichej modlitwie przed Najświętszym Sakramentem.

Bosacy, bo tak nazywali nas krakowianie, już od ponad 100 lat modlą się, pracują, kształcą nowe pokolenia i sprawują sakramenty, odczytując nieustannie zmieniające się czasy. Książka ojca Jerzego Zielińskiego jest próbą uporządkowania tego minionego stulecia naszej obecności w tym zakątku Krakowa. Autor pozbierał nie tylko dokumenty znane już historykom i publicystom, ale również anegdoty z prywatnych zapisków i kronik. Dołączył niepublikowane dotąd fotografie. Dzieje wspólnoty bosaków z Rakowickiej zostały sportretowane jako mikrohistoria całej dwudziestowiecznej Rzeczypospolitej. Dziękuję autorowi za trud przygotowania publikacji i polecam wszystkim lekturę książki.

W jaki sposób papież reagował na rzezie urządzane przez krzyżowców?

Jaka była reakcja duchownych na wprowadzenie celibatu?

Czego dzisiejszy Kościół mógłby się nauczyć od średniowiecznego?

Abp Grzegorz Ryś jest znany z tego, że nie zadowalają go łatwe diagnozy, ale potrafi sięgać głębiej. Jest mistrzem stawiania trafnych pytań i wydobywania ukrytych znaczeń z pozornie banalnych faktów. Pisze w sposób prosty, ale pozbawiony uproszczeń.

Do historii Kościoła autor podchodzi z podwójną pasją, łącząc perspektywę wiary z fascynacjami naukowymi. Poznajemy jego spojrzenie na zjawiska, które ukształtowały dzisiejszy Kościół - także te trudne i kontrowersyjne, a czasem niesłusznie zapomniane.

Ta książka jest zapisem pracy naukowej, którą można nazwać „teologicznym marzeniem”. Marzeniem rozwiniętym i uzasadnionym naukowo oraz odsłaniającym złożoną historię i teraźniejszość chrześcijaństwa w Ukrainie, a jednocześnie – jak to bywa z marzeniami: trudnym do zrealizowania i rodzącym pytania, czy w ogóle jest to możliwe. Było tak już w momencie, gdy powstawała, a dziś jest tak tym bardziej, ponieważ pomiędzy jej napisaniem a wydaniem historia dramatycznie przyspieszyła w momencie agresji Rosji na Ukrainę.

Podwójna koinonia podejmuje i przybliża czytelnikowi projekt powstały wśród duchownych greckokatolickich Ukrainy, mający na celu przywrócenie jedności pomiędzy Kościołami na Ukrainie: katolickim obrządku bizantyjskiego i prawosławnymi – przy jednoczesnym trwaniu we wspólnocie ze Stolicą Piotrową. Tytułowa „podwójna wspólnota” (gr. Koinonia, łac. Communio) oznacza więc zachowanie łączności danego Kościoła jednocześnie z Rzymem i patriarchatem Konstantynopola lub Moskwy.

Ekscytujące i mało znane historie ośmiu francuskich zakonnic – misjonarek, które w XIX wieku w imię swojej wiary opuściły bezpieczne klasztory, aby wyruszyć w niebezpieczną podróż na krańce świata. W kornetach i z różańcami jako paszportami przepływały oceany, przemierzały dżungle i pustynie, aby nieść pomoc i dzielić swoje życie z rdzennymi mieszkańcami ze wszystkich kontynentów – czasami nawet zanim dotarli tam odkrywcy i kolonizatorzy. Choć było ich w terenie nawet dziesięć razy więcej niż misjonarzy, rola tych silnych i mocnych duchem kobiet do dziś nie została jeszcze wystarczająco doceniona.

Nieustraszone, inteligentne, odważne i szlachetne kobiety całe swoje życie poświęciły służbie bliźnim. Tworzyły szkoły, szpitale, struktury pomocy społecznej. Do dziś pozostały po nich listy, dzienniki, opowiadania, a także wciąż żywe ślady w pamięci rdzennych mieszkańców, które są przekazywane z pokolenia na pokolenie.

Autorki, opisując historię ekscytującego życia ośmiu bohaterek Boga, zabierają nas w pasjonującą podróż w cztery strony świata, od Ameryki po Chiny, przez Afrykę, Palestynę, aż po Ocean Spokojny.

Tydzień męki Pańskiej to wnikliwa relacja z ostatniego tygodnia życia Zbawiciela. Autor książki ks. Andrzej Zwoliński z niezwykłą staran­nością i dbałością o każdy szczegół – przeprowadza czytelnika dzień po dniu, a czasami minuta po minucie, przez wydarzenia Wielkie­go Tygodnia. W drobiazgowy sposób wyjaśnia symbole, opisuje zaist­niałe sytuacje, a także przybliża postacie będące jego uczestnikami. Nie szczędzi barwnych opisów zwyczajów, miejsc oraz mentalności współczesnych Jezusowi ludzi, zanurzając je głęboko w Piśmie Świętym oraz źródłach historycznych. Jest to bez wątpienia jedyna w swoim rodzaju książka. Dzięki niej – czytelnik staje się nie­jako jednym z mieszkańców Jero­zolimy i świadkiem dokonania się zbawienia świata. Książkę wzbo­gacają realistyczne ilustracje, od­dające klimat tamtych wydarzeń.

Teresa od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza kochała Maryję. Kochała Matkę Jezusa za Jej pokorne i ukryte życie, które posłużyło Świętej z Lisieux za wzór małej drogi dziecięctwa duchowego. Kochała Najświętszą Pannę, bo doświadczyła od Niej czułej, matczynej opieki i wsparcia. Po śmierci swej ziemskiej mamy to właśnie Maryję prosiła, by odtąd była jej Mamą. Jak my najlepiej możemy wyrazić swoją miłość do Maryi? Zwracajmy się do Niej z czułością słowami, którymi pozdrowili Ją Archanioł Gabriel w czasie zwiastowania i św. Elżbieta podczas wizyty Maryi w Ain Karem. Rozmyślajmy przy tym nad tajemnicami życia Maryi i Jezusa Chrystusa, Jej Umiłowanego Syna.

Kryzys w Kościele staje się coraz bardziej widoczny. Wielu szuka przyczyn takiego stanu w aferach obyczajowych czy problemach w sprawowaniu władzy przez kościelnych hierarchów. Czy to jednak prawdziwy powód osłabienia Kościoła? Ojciec Jan Paweł Strumiłowski, teolog i wykładowca, wskazuje na głębsze przyczyny widocznych już zmian. W swojej książce analizuje rzeczywiste okoliczności kryzysu Kościoła, które jednoznacznie świadczą o tym, iż za wszelką cenę staramy się Kościół dostosować do zasad „tego świata”. Pokazuje tym samym, jak doszło do prawdziwego zachwiania hierarchii wyznaczającej porządek między tym, co Boskie, i tym, co ludzkie.

Ta książka to zbiór czterdziestu pięciu wyjątkowych historii z Pisma Świętego, wybranych, opracowanych i zilustrowanych specjalnie dla młodych czytelników. Sięgajcie po nią często, a stanie się ulubioną lekturą Waszych dzieci!

Proś Najświętszą Pannę, aby była Twoją przewodniczką, gwiazdą, latarnią, która świeci pośród ciemności życia. Niech wskaże ci port, do którego masz dopłynąć, aby dojść do niebieskiego Jeruzalem”. święta Teresa z Los Andes. Odmawianie różańca jest jak uczęszczanie do szkoły Maryi. Wiedziała o tym Juana Fernández Solar, znana jako św. Teresa od Jezusa z Los Andes (1900–1920). Jej słowa o Matce Bożej streszczają całe życie duchowe Juanity, głębię i autentyczność jej relacji z Jezusem, którego często adorowała w Najświętszym Sakramencie i w swojej duszy. Uczyła się kochać Go, naśladując Maryję. Ta święta Chilijka odznaczała się wielkim nabożeństwem do Matki Bożej, a także prostotą, miłością bliźniego i radością życia. Dziecięca miłość do Maryi i głębokie przeżywanie obecności Chrystusa w Eucharystii to dwa rysy religijności Teresy z Los Andes. Zdawała sobie sprawę, że skoro jest córką Matki Bożej, to powinna się do Niej upodobnić. Starała się więc naśladować Jej cnoty i tak jak Ona zawierzyła Bogu całe swoje życie. Pisała: „Ofiarujmy Mu się z miłością, aby wypełnić Jego godną uwielbienia wolę. Taki jest mój plan osiągnięcia świętości. Bóg jest miłością, czegóż On więc szuka w duszach, jeśli nie miłości?”.

A jak łaska może dokonywać swego dzieła w duszach tylko wtedy, gdy dobrowolnie się na nią otwierają. Tak też Maryja nie może w pełni realizować swego macierzyństwa, jeśli ludzie się Jej nie powierzają ”. (Kobieta, s.) Maryja jest w pełni Matką Rodzicielką całego rodzaju ludzkiego. Rodzi i pragnie rodzić wszystkich do życia w łasce. Dobrą pomocą, by wzrastać w życiu Bożym, jest z pewnością rozważanie tajemnic świętego życia Maryi, które było całkowicie podporządkowane Jej umiłowanemu Synowi Jezusowi, a z kolei Ich życie było ciągłym szukaniem i pełnieniem woli Boga. Rozważając poszczególne tajemnice różańcowe, prośmy Ją dla nas i dla naszych bliskich o łaskę uległości wobec woli Bożej. różaniec ze św. Edytą Stein.