Rekolekcje

33-dniowe rekolekcje zawierzenia ze św. Andrzejem Bobolą

Święty Andrzej Bobola powraca jako potężny orędownik naszych czasów. Ten wielki męczennik i patron Polski, którego wstawiennictwo łączono z ocaleniem ojczyzny, dziś chce prowadzić także przez najbardziej osobiste sprawy ludzkiego życia.

W książce Mocarz Chrystusa Marek Zaremba i Benon Wylegała zapraszają do przeżycia 33-dniowych rekolekcji zawierzenia. To droga modlitwy i oddania Bogu wszystkiego: rodzinnych trosk, zranień, problemów finansowych, chorób czy lęków o przyszłość. Autorzy dzielą się także osobistymi świadectwami wstawiennictwa św. Andrzeja Boboli.

Wizerunek świętego na okładce – namalowany na podstawie jego relikwii – przypomina o niezwykłej sile świadectwa męczennika, który wciąż inspiruje kolejne pokolenia wierzących.

W książce znajdziesz:
- 33-dniową drogę zawierzenia ze św. Andrzejem Bobolą,
- osobiste świadectwa autorów o mocy modlitwy i wstawiennictwie świętego,
- modlitwy pomagające powierzyć Bogu rodzinę, pracę i najtrudniejsze sprawy.

Oddanie33 – Droga do bliskości z Jezusem przez Maryję Kultowe rekolekcje, które przemieniły życie tysięcy ludzi, dostępne w wyjątkowym, rozszerzonym wydaniu. Dlaczego ta książka jest wyjątkowa? Białe, pierwsze rozszerzone wydanie Rekolekcji Oddanie33 zyskało miano kultowego dzięki bogactwu dodatkowych treści, które pogłębiają przeżywanie duchowej drogi zawierzenia.

Oddanie się Matce Bożej – najpewniejsza droga Oddanie33 ukazuje, że zawierzenie Maryi jest najkrótszą i najdoskonalszą ścieżką prowadzącą do głębokiej relacji z Jezusem. Prostota programu rekolekcji sprawia, że staje się on dostępny dla każdego.

Świadectwa, które poruszają serca Tysiące uczestników dzielą się licznymi i trwałymi owocami rekolekcji. Ich świadectwa potwierdzają duchową moc tej drogi i stanowią fundament sukcesu Oddanie33.

Także słowo Boże jest jak ogień, czemu trudno się dziwić. Jeżeli Bóg jest ogniem trawiącym, jeżeli Jego chwała to ogień, jeżeli Jego tron otaczają ogniste istoty Serafiny (saraf znaczy po hebrajsku „płonący”), to jakiej innej natury może być Jego słowo? Doświadczył, czym jest słowo Pana, Jeremiasz, i dał temu wyraz w dramatycznym wyznaniu w następstwie bolesnych przeżyć, jakie go spotkały w trudnej misji proroka: „I powiedziałem sobie: Nie będę Go już wspominał ani mówił w Jego imię! Ale wtedy zaczął trawić moje serce jakby ogień, nurtujący w moim ciele. Czyniłem wysiłki, by go stłumić, lecz nie potrafiłem” (Jr 20,9). Jeżeli Bóg jest Ogniem trawiącym, Jego słowo nie może nie być ogniem, który przepala, uświęca, upodabnia do Źródła, od którego pochodzi. Sięgając po Pismo Święte, człowiek wierzący musi być przeto świadomy, że jakby sięgał po węgle żarzące!

(ze Wstępu)

Jak traci się wzrok serca? Jak traci się kontakt ze swoim sercem? Jak rodzi się w człowieku ten dualizm moment, w którym przestajemy być sobą? Człowiek naprawdę żyje tylko wtedy, gdy jest zintegrowany gdy umysł, serce i ciało stanowią jedność.