Papież Franciszek

10 lat to sporo czasu, by poznać człowieka – wystarczy tylko chcieć to zrobić. A czy my chcieliśmy poznać papieża Franciszka przez 10 lat jego pontyfikatu? Czytamy jego dokumenty? Śledzimy to, co ma nam do przekazania jako głowa Kościoła, do którego należymy? Poznanie myśli Ojca Świętego Franciszka, która kształtowała Kościół w ciągu 10 lat jego pontyfikatu, ułatwia nam o. Zdzisław Kijas, który w rozmowie z o. Piotrem Koźlakiem omawia 11 dokumentów papieskich, najważniejszych w jego dotychczasowej posłudze na Stolicy Piotrowej.

Papież mówi głośno o tym, o czym sami boimy się nawet pomyśleć.

Franciszek nie dzieli ludzi na wierzących i niewierzących. Wyciąga rękę do wszystkich i tłumaczy, że pandemia jest sygnałem alarmowym. „Potrzebujemy planu, by znów się podnieść”. Przekonuje, że wiele zależy od nas samych. „To nasze wybory i zaniechania, a nie los, pociągnęły nas w dół”.

Wierzy w kobiety. „W obliczu udręki i zwątpienia, w obliczu nieszczęścia potrafią działać, nie pozwalają się sparaliżować… Kościół wciąż potrzebuje lepszego zrozumienia roli kobiet w swoim wnętrzu… Należy w pełni zaangażować kobiety w procesy decyzyjne”. Nie zapomina o młodych, których prosi, by nie bali się marzyć o rzeczach wielkich. Podnosi na duchu osoby samotne oraz przygnębione wydarzeniami ostatniego czasu.

Dokument wytycza nowe drogi dla ewangelizacji, troski o środowisko i ubogich. Franciszek ma nadzieję na nowy dynamizm misyjny i potwierdza ważną rolę świeckich we wspólnotach Kościoła.

„Umiłowana Amazonia ukazuje się przed światem z całym swoim blaskiem, dramatem, swoją tajemnicą”. Tak zaczyna się posynodalna adhortacja apostolska Querida Amazonia. W pierwszych punktach (2-4) Papież wyjaśnia znaczenie adhortacji, w której wiele jest odniesień do dokumentów episkopatów krajów amazońskich, a także do poezji autorów związanych z Amazonią. Podkreśla, że pragnie „wyrazić oddźwięk”, jaki synod w nim wywołał. Precyzuje, że nie zamierza zastępować ani powtarzać Dokumentu końcowego, lecz zachęca do jego lektury w całości, z nadzieją, że cały Kościół się nim zainspiruje i ubogaci, a Kościół w Amazonii postara się go wprowadzić w życie. Franciszek dzieli się swymi marzeniami o Amazonii (5-7), której los wszystkich powinien niepokoić, ponieważ ta ziemia jest również naszą ziemią. I tak Papież formułuje cztery wielkie marzenia: aby Amazonia walczyła o prawa najuboższych, broniła bogactwa kulturalnego, z zazdrością strzegła nieodpartego piękna natury, i w końcu, by wspólnoty chrześcijańskie potrafiły zaangażować się i „wcielić” w Amazonii.
Alessandro Gisotti – Watykan

Książka jest zbiorem wywiadów przeprowadzonych przez Deborah Castellano Lubov, amerykańską dziennikarkę akredytowaną przy Biurze Prasowym Stolicy Apostolskiej

Rozmawiała z kilkunastoma bliskimi współpracownikami oraz znajomymi (przyjaciółmi) papieża Franciszka. Wśród rozmówców znaleźli się m.in.: abp Georg Ganswein, kard. Timothy Dalton, kard. Kurt Koch, abp Joseph E. Kurtz, kard. Peter Turkson. Czytelnicy mają też okazję zapoznać się z wypowiedziami siostry papieża Franciszka, Marii Eleny Bergoglio, długoletnim przyjacielem Adrianem Pallarolsem oraz rabinem Abrahamem Skórką, z którym papież jeszcze jako arcybiskup Buenos Aires napisał książkę.

Specjalnie na potrzeby wydania polskiego został przeprowadzony wywiad z abp. Stanisławem Gądeckim, Przewodniczącym Konferencji Episkopatu Polski.

Książka dotychczas ukazała się w językach: włoskim, angielskim, litewskim i hiszpańskim. Została opatrzona wstępem kard. Pietro Parolina, Sekretarza Stanu Stolicy Apostolskiej.

Mimo tego że upłynęło już kilka lat pontyfikatu nieodmiennie osoba i działania papieża Franciszka oraz jego wypowiedzi i gesty znajdują się w polu zainteresowania mass-mediów. Papież interesuje też zwykłych ludzi, którzy często mają niepełne wyobrażenie o znaczeniu jego decyzji, wyolbrzymianych czy też pomijanych przez dziennikarzy.

Co wiemy o papieżu Franciszku? Które z tych informacji są prawdziwe, a które są tylko powielanymi informacjami, niemającymi za wiele wspólnego z prawdą? Na te pytania próbują odpowiedzieć rozmówcy autorki.

Jaki jest papież Franciszek, papież z końca świata? To wyrażenie przypomina słowa Jana Pawła II, który w Loggi Błogosławieństw 16 X 1978 r. powiedział do zgromadzonych na Placu św. Piotra, że przybywa z dalekiego kraju. On był pierwszym nie Włochem na tronie Piotrowym od 400 lat i pierwszym Polakiem, który został wybrany papieżem. Papież Franciszek jest pierwszym papieżem pochodzącym z Ameryki Południowej, pierwszym Argentyńczykiem dzierżącym władzę nad Kościołem.

Rozmówcy autorki opowiadają o tym, w jaki sposób spotkali się po raz pierwszy z papieżem Franciszkiem, czy poznali go dopiero w Watykanie czy znali wcześniej. Mówią o tym, co uważają za cechy wiodące tego pontyfikatu. W wielu rozmowach przewija się spostrzeżenie, że chociaż papież Franciszek wprowadza pewne nowe tradycje w Watykanie, to przecież jego poprzednicy także to czynili.

Co sprawia, że tak wiele się mówi i pisze o prawie każdym geście Franciszka? Co sprawia, że bez problemów potrafi zachować swój własny oryginalny styl w kontaktach z ludźmi? Co zarzucają mu przeciwnicy i jak te zarzuty rozumieją i odpierają współpracownicy papieża?

Z książki wyłania się obraz papieża Franciszka jako Głowy Kościoła powszechnego, która służy Bogu i Jego ludowi, która niesie przesłanie, że władza jest służbą, a przykazanie miłości i niesienie miłosierdzia powinno być znakiem wszystkich chrześcijan.

Brak Ci pokoju w sercu ? Zwróć się do Jezusa w sakramencie pokuty i pojednania. On przebacza i uczy przebaczać. On daje nowe życie i obdarza pokojem. On prowadzi do Ojca który wciąż na Ciebie czeka.

Kilka dni temu papież Franciszek podpisał tekst nowej adhortacji apostolskiej, która podsumowuje prace XV Zwyczajnego Zgromadzenia Ogólnego Synodu Biskupów na temat: „Młodzi, wiara i rozeznawanie powołania”. Oficjalny tekst Christus vivit zostanie opublikowany przez Stolicę Apostolską już 2 kwietnia, w 14. rocznicę śmierci św. Jana Pawła II.

„Buon pranzo!” – „Dobrego obiadu!” – słyszymy co niedzielę na Placu św. Piotra.

Pewnie nieliczni ludzie wiedzą, że papież Franciszek zanim zdobył dyplom z filozofii i teologii, ukończył szkołę średnią jako technik chemii spożywczej. Dlatego też żywność i kuchnia mają dla niego szczególne znaczenie. Książka ta jest jedyną w swoim rodzaju biografią, która ukazuje papieża Franciszka w nowej i oryginalnej perspektywie, w której znajdzie się także miejsce na 36 prostych i smacznych przepisów, inspirowanych niejako jego życiem.

Księga ta ma również wymiar kulturowy i informacyjny. Opisywane fakty są zgodne z prawdą i udokumentowane. Ukazuje ona relację papieża do pożywienia i do jego religijnego znaczenia. Tak jedzenie jak i wspólne jego spożywanie budują relacje, przekazują pamięć i kulturę i są fundamentalnym czynnikiem społecznego i ekonomicznego rozwoju.

Książka Papieża Franciszka jest napisana prostym, zrozumiałym językiem, który porusza serce, dotyka codziennych, ludzkich zmagań i problemów. Daje poczucie, że Matka Boża jest piękna i dobra, że nie jestem Jej – ja człowiek – obojętny. Lektura wprowadza pokój i harmonię oraz wskazuje drogę, którą warto iść. Prowadzi do celu, a cel nadaje życiu, nawet trudnemu, sens.
Ojciec Święty w piękny i krótki sposób (można czytać na wyrywki) dotyka ważnych spraw egzystencjalnych.
Wzrusza akapit poświęcony czułości, a właściwie jej powszechnemu braku. „Utrata więzi, które nas łączą, typowa dla naszej niepełnej i porwanej na kawałki kultury, sprawia, że narasta owo poczucie osierocenia, a zarazem wielkiej pustki i samotności. Brak kontaktu fizycznego (a nie wirtualnego) powoduje znieczulenie naszych serc, sprawiając, że tracą one zdolność do czułości i zadziwienia, litości i współczucia.” – zauważa Papież, rozwijając temat dalej w taki sposób, że czytelnik może czuć ciarki na plecach.
Pisząc o Maryi i Józefie Ojciec Święty pomiędzy wersami zawiera całą głębię relacji między kobietą a mężczyzną. To współczesność naruszyła intuicyjne postrzeganie ról, a Papież w miejsce polemiki z brudem ideologicznym, stawia po prostu wzorce. Moc słów poraża, gdy czytając kolejne kartki „Ave Maria” widzisz siebie.
Kolejne wersy oplatają życie matki, jak jej stopniowo siwiejące włosy, aż po śmierć. Śmierć zaś Chrystusa widziana oczyma Maryi – to przyczynek do opowieści o losach matek, które przeżyły odebranie dzieci czy też ich odejścia. Nikt nie jest tak wierny dziecku, jak matka. Franciszek pisze: „Maryja nie jest kobietą, która upada na duchu w obliczu życiowych sytuacji niepewności, zwłaszcza wtedy, kiedy wydaje się, że nic nie układa się tak, jak powinno. Nie jest też kobietą gwałtownie protestującą, złorzeczącą losowi, kiedy życie pokazuje swoje wrogie oblicze. Jest natomiast kobietą, która słucha: nie zapominajcie, że jest zawsze głęboki związek między nadzieją i słuchaniem, i Maryja jest kobietą, która słucha. Maryja bierze życie takie, jakie ono się nam przedstawia, z jego dniami szczęśliwymi, ale i z jego tragediami, których wolelibyśmy uniknąć. Aż po najciemniejszą noc Maryi, kiedy Jej Syn został przybity do drewna krzyża.” Samej śmierci Franciszek dedykuje istotne passusy. W tradycyjny sposób, przybliża trudny temat podając starą chrześcijańską metodę przygotowywania się do niej, obecnie mało popularną, czy wręcz zapomnianą.
Papież wiele słów poświęca wartości naszych korzeni, narodu – stawiając ich utratę, jako przyczynę deprawacji, również ekonomicznej. Sprawy wyzysku politycznego, intelektualnego czy jakiegokolwiek innego Papież wplata w rozważania o naturze kosmopolity zaprzedanego, nie zanudzając czytelnika suchą nauką społeczną. Dotyka zagadnień religii, równie ważnych co delikatnych, tłumacząc jak należy interpretować objawienia Maryi i na czym może polegać fałsz. Odkrywa filozofię kultu Maryi, jako najbardziej naturalnego dla Chrześcijan, często odwołując się do doświadczeń różnych wieków, stwierdzeń soborów, a przede wszystkim do kolejnych wersów Pozdrowienia Anielskiego.
Każdy rozdział jest kompozycją otwartą, dającą przyczynek do snucia własnych refleksji, co stanowi największą zaletę lektury, przy której niełatwo uniknąć i łez. Trudno zmierzyć, jaką popularnością cieszył się dotychczas w Polsce Papież Franciszek, z różnych stron atakowany wyrwanymi z kontekstu cytatami, manipulacjami i pomówieniami. Jedno jest pewne: z kart wywiadu-rzeki wyłania się niesamowicie inteligentny, czuły, mądry Kapłan zapatrzony w dzieje dusz na tle zdarzeń świata, przed którym chcesz stanąć i wypłakać w Jego stułę swój ból życia. Jak to określił jeden z pierwszych czytelników: dzięki tej książce potrafił pokochać Papieża, popatrzeć na Kościół jak na matkę, a jego sumienie się uspokoiło, bo zrozumiał jak się uczyć i którędy podążać do celu. Papież kończy wywiad pięknym wezwaniem, z którym i Was pozostawiamy: „Jaka jest nasza wiara? Czy podtrzymujemy jej płomień jak Maryja, także w chwilach trudnych, w chwilach ciemności? Czy odczuwam radość wiary? Dzisiejszego wieczoru, Matko, dziękujemy Ci za Twą wiarę, Niewiasto mocna i pokorna; ponawiamy nasze zawierzenie Tobie, Matko naszej wiary. Amen.”

Kaplica Domu Świętej Marty, godzina 6.30. Przed drzwiami gromadzi się grupka osób oczekujących na wejście. Mszę świętą odprawi papież. Nie będzie to jednak uroczysta celebracja jak w bazylice Świętego Piotra, ale liturgia „domowa” w małej kaplicy watykańskiego domu, który Franciszek nazywa czasem swoim „klasztorem”. Przed papieżem leży lekcjonarz otwarty na słowie Bożym. Żadnych kartek, żadnych notatek. Franciszek dobrze pamięta biblijne zalecenie: „Mów zwięźle, w niewielu słowach – wiele treści”. Homilia, którą za chwilę wygłosi, zrodzi się w bezpośrednim spotkaniu ze słuchaczami. Będzie zawierać „jedną myśl, jedno uczucie i jeden obraz”. Papież nie powie, czego nie należy robić, jak nie należy postępować, ale zaproponuje, co możemy zrobić, zmienić w życiu na lepsze. Wskaże drogę i kierunek na przyszłość. Tom Prawda jest spotkaniem obejmuje homilie z pierwszego roku pontyfikatu Franciszka.

„Jeśli mamy serce zamknięte, serce z kamienia, kiedyś chwycimy ten kamień w dłonie i będziemy gotowi nim rzucić”.

O powszechnym powołaniu do świętości, zagrożeniach w jej realizacji, aktualności programu zawartego w Ewangelii Jezusa Chrystusa, niektórych cechach świętości w świecie współczesnym, a także koniecznej do jej osiągnięcia walce, czujności i rozeznaniu pisze papież Franciszek w swojej trzeciej adhortacji apostolskiej: „Gaudete et exsultate” – „Cieszcie się i radujcie” (Mt 5, 12).

Biografia Papieża Franciszka dla dzieci. Wspaniała propozycja dla każdego, kto chciałby poznać historię obecnej głowy Kościoła. Świetnie sprawdzi się również jako prezent z okazji przyjęcia Pierwszej Komunii Świętej.

W książce znajduje się mnóstwo, opisanych przystępnym językiem, faktów, anegdot i zabawnych historii z życia papieża Franciszka. Ciekawostki i wydarzenia historyczne przeplatają kolorowe ilustracje oraz fotografie.

Halo, tu Franciszek to dwadzieścia historii zwykłych ludzi, którzy ze swoimi trudnościami zwrócili się bezpośrednio do papieża. Doświadczenie ojcowskiej czułości Franciszka staje się ich udziałem, a dzięki tej książce – pośrednio również naszym.

Niepowtarzalny album dokumentujący pielgrzymkę papieża Franciszka na Jasną Górę podczas XXXI Światowych Dni Młodzieży. Kilkadziesiąt zdjęć wykonanych przez Krzysztofa Świertoka, Marcina Mazura i Andrzeja Chłodzińskiego przeplatane skrupulatnym opisem faktów pozwoli Czytelnikowi na nowo przeżyć radosne spotkanie z Ojcem świętym. „Otrzymałem dar spojrzenia Matki…” to również płynące z serca zwierzenia Generała Zakonu Paulinów, który tego dnia towarzyszył Papieżowi, a także interesujące, wieńczące album świadectwa uczestników uroczystej Mszy św. Elegancko wydany album będzie doskonałą pamiątką tego historycznego wydarzenia.

Papież Franciszek wzywa dziś wszystkich chrześcijan do wzięcia reformy we własne ręce. Ta książka stanowi swoistą odpowiedź na to wezwanie Ojca Świętego, a tworzona była wspólnie przez członków Zgromadzenia Misjonarzy Krwi Chrystusa podczas różnych spotkań i rekolekcji.

Zastanawialiśmy się nad modelem Kościoła proponowanym przez Papieża; co zrobić, aby stał się on bardziej otwarty, mniej scentralizowany, bardziej elastyczny, bardziej gotowy na wyzwania, mniej ograniczony przez doktrynę, mniej klerykalny. A przede wszystkim bardziej skoncentrowany na Chrystusie.

Nasza misja, pochodząca od Boga, dokonuje się za pośrednictwem Jezusa. Musimy być przede wszystkim Jego UCZNIAMI i podkreślać, że wszystko, co czynimy, nie pochodzi od nas, lecz od Chrystusa. To nie my jesteśmy ważni, ważne jest głoszenie chwały królestwa Bożego, ucieleśnianie wizji Chrystusa dla tworzenia nowej jakości rodzaju ludzkiego i wszelkiego stworzenia.

Papież był w Polsce zaledwie pięć dni – od środy 27 do niedzieli 31 lipca br. Był intensywnie, mocno. Każdego dnia odbywał kilka spotkań, niewiele odpoczywał, w sumie wygłosił aż 15 różnych przemówień – krótszych, jak te w Oknie Papieskim, i dłuższych, jak homilie i kazania.
Wielu z nas słuchało, każdy zapamiętał coś, co szczególnie dotknęło jego serce. Jedno zdanie, myśl, obraz często wystarczyły, aby poderwać się z kanapy i pojechać na spotkanie z Franciszkiem. Wiele jest świadectw ludzi, którzy nie planowali udziału w żadnym ze spotkań, ale zobaczywszy w telewizji, co się dzieje w Krakowie, jak wybucha radość, jak młodzi płaczą ze wzruszenia, bo spotkali Piotra – brali dzień wolny w pracy i jechali, czasem przez wiele godzin, a potem koczowali na polu w Brzegach, często z małymi dziećmi, bez żadnych wygód. Emocje opadły. Światowe Dni Młodzieży 2016 są już historią, ale czy słowa, które podrywały nas z kanap, dotykały do żywego, burzyły dotychczasowy sposób myślenia, możemy po prostu odłożyć na półkę?

Najbardziej intymna, a jednocześnie odważna książka, jaką napisano o papieżu Franciszku. Od wczesnej młodości aż po posługę następcy świętego Piotra. Autorka, dla której papież jest duchowym Ojcem, dotyka najważniejszych momentów w życiu Franciszka. Mówi o jego niesamowitej charyzmie, ale nie stroni też od dokładnego opisu intryg, jakie państwowi i kościelni oficjele knuli za jego plecami w Argentynie i Watykanie. Nikt do tej pory nie powiedział jeszcze tyle o Franciszku i wielkiej rewolucji, jaką rozpoczął on w sercu Wiecznego Miasta. Po konklawe zmieniło się wiele, ale nie łącząca ich przyjaźń. Dzięki niej Franciszek. Życie i rewolucja to najbardziej intymna i niepowtarzalna opowieść, jaką napisano o papieżu z krańca świata.

Święci nie są nadludźmi. Nie urodzili się też doskonali. Są tacy jak każdy z nas. Są ludźmi, którzy zanim osiągnęli chwałę nieba, wiedli normalne życie, z radościami i smutkami, trudami i nadziejami. Co zmieniło ich życie? Kiedy poznali miłość Boga, poszli za Nim całym sercem, bezwarunkowo i bez obłudy. Ofi arowali swoje życie w służbie innym, znosili cierpienia i przeciwności bez nienawiści i odpowiedzieli dobrem na zło, upowszechniając radość i pokój. Bez nienawiści, wiemy bowiem, że miłość pochodzi od Boga, a nienawiść pochodzi od diabła. Święci byli jak najdalej od diabła. Święci to mężczyźni i kobiety o sercach napełnionych radością, przekazywaną innym. Nigdy nie wolno nienawidzić. Trzeba służyć innym, najbardziej potrzebującym, modlić się i być radosnymi – to właśnie jest drogą świętości. papież Franciszek, 1 listopada 2013 roku

Wszystko, co powiedział papież podczas Światowych Dni Młodzieży w Krakowie

Papież Franciszek był w Polsce tylko pięć dni, ale zdążył powiedzieć wszystko, co powinniśmy usłyszeć.

W prostych słowach akcentował potrzebę miłosiernej miłości, którą chcemy przyjmować i którą mamy się dzielić. Rozmawiał z młodzieżą, dawał jej konkretne zadania, które od razu zapadały w pamięć, zmuszając do myślenia i rewizji poglądów. Młodzi byli zafascynowani, a w ich sercach kiełkowała chęć dzielenia się tym, co usłyszeli, z innymi - bo przecież takie jest zadanie każdego chrześcijanina: głosić Ewangelię całemu światu.

Książka jest nowa, ale leżała kilka lat w księgarni stacjonarnej i ma ślady przeglądania (stan ksiązki jest dobry).

Wszystkie przemówienia i homilie Franciszka w Polsce
Papież Franciszek był w Polsce tylko pięć dni, ale zdążył powiedzieć wszystko, co potrzebowaliśmy usłyszeć. W prostych słowach akcentował potrzebę miłosiernej miłości, którą chcemy przyjmować i którą powinniśmy się dzielić. Dialogował z młodzieżą, dawał jej konkretne zadania, które od razu zapadały w pamięć, zmuszając do myślenia i rewizji poglądów. Młodzi byli zafascynowani, a w ich sercach kiełkowała potrzeba dzielenia się tym, co usłyszeli, z innymi – bo przecież takie jest zadanie każdego chrześcijanina: głosić Ewangelię całemu światu. Teraz możemy wrócić do tego, co papież mówił w czasie ŚDM. Jego słowa – w niezmienionej formie – są takie, jak sam Franciszek – rewolucyjne, bezpośrednie, a jednak pełne miłości.

Każdego dnia papież Franciszek mówi do nas ważne słowa. Słowa o miłości, rodzinie i miłosierdziu, o wierze, modlitwie i służbie drugiemu człowiekowi. Od swojego wyboru na Stolicę Piotrową w marcu 2013 roku wzbudza ogromne zainteresowanie zarówno katolików, jak i przedstawicieli innych wyznań czy religii. Jest wrażliwy na ludzką biedę i cierpienie, upomina się o zapomnianych, odwiedza więźniów, chorych i niepełnosprawnych.

Następca świętego Piotra pokazuje nam drogę - wskazuje, jak poprawić relacje międzyludzkie, zadbać o lokalne społeczności i troszczyć się o potrzebujących na całym świecie. Często zwraca się do młodych i jak poprzednicy - Jan Paweł II i Benedykt XVI – zachęca, by mieli odwagę iść pod prąd.

W niniejszej książeczce przedstawiamy wybór wypowiedzi Ojca Świętego. Pochodzą one z codziennych homilii, audiencji, listów oraz encyklik. Mamy nadzieję, że ubogacą każdy Twój dzień.